fólkayvirlitinum. Eftir ein steðg kom hon aftur í starv hjá kommununi í 2002 at lesa inn journalkort, men fekk skjótt barnaansingina og avgreiðsluna annars við Snarskivuna at umsita. Anna Havmand byrjaði á
skipanini og lýstu kunngerð landsstýrismanna, skulu váttanir fyriliggja. Og sjálvandi skulu tær tað. - Men váttanir skulu valdast, heldur Jan Højgaard. Hann vísir á, at í summum førum skulu váttanir fyriliggja
skipanin hevur viðgjørt spurningin, um fiskimenn og sjófólk kanska kundu havt sína egnu tryggingarskipan. Men her kunnu vit siga, at tá løgtingsmaðurin spyr í eyst, svarar landsstýrismaðurin í vest, tí svarið
Neistin var nógv best í høvuðsstaðnum. Neistin lat Kyndil úr. Yvirskriftirnar kundu verið fleiri. Men tað er satt, sum tað er sagt. Kyndil hevði ongan møguleika í grannabrakinum móti Neistanum í høllini
Áður er blaðið prentað eins og onnur bløð og síðani sent út til limir í føroyingafelagnum í Århus, men soleiðis verður ikki framyvir. Blaðið kann síggjast av øllum, og hetta er ein liður í at fáa boðskapin
stavsetingini, V.U. Hammershaimb, varð føddur. Síðani tá er okkara stavseting lítið og onki broytt, men spurningurin er, um nýggja kjatt- og sms-málið fer at seta síni spor sum frá líður. Millum spurningarnar
innan fáar vikur at vita, hvør fær arbeiði. - Vit hava verið í samband við Landsverk fleiri ferðir, men fáa bara at vita, at alt ikki er klárt enn, sigur Andrias Lamhauge. Hann vísir á, at tað er óheppið
sum minst var væntað av á hesari spennandi konsertini, so vóru tað uttan iva Ernie Haase og hansara menn sum yvirraskaðu og tóku øll á bóli. Við einari framførslu við fullari ferð, góðum harmoni´um og einum
eru við á framsýningini, eru allir málaðir í ár. Tað er ikki nakað serstakt evni fyri framsýningina, men flestu myndirnar eru sokallaðar náttúrulýsingar og myndevni úr Havn. Upprunin til málningarnar byrjaði
eisini verður betri. - Eg havi ikki skilt, at Nótaskip hava nøkur krøv, og vit hava heldur eingin krøv, men vilja fegnir tosa um viðurskifti í hesum sáttmála, sum kunnu gera hann greiðari. Jan Højgaard sigur