Babba var ud af en søskedeflok på ni. Han var på havet, da han som 19 årig mistede sin far, og det gjorde, at han ikke kunne være til begravelsen. Babbas far var hans ét og alt, og han manglede ham re

Tað stendur onki um aldursmark, so helst koma omanfyri nevndu í handan bólkin, teir misskilja púrasta, hvat eg skrivi um, og tí mugu vit helst bíða nakað enn, til heilin hjá teimum er útviklaður. Til

Silvur hava tit skrivað, vóni gull tit uppliva. Í tykkara verð hevur tað verið eins og Skarðsá á ferð, givið lív við síni vætu - skamt ífrá, til hugans heim og lívsins gleim, steintinnur, mýrusólju lj

12. novembur 2005 skuldi vera ein fagnaðardagur, tí henda dag skuldu vit báðir í brúdleyp hjá eini góðari vinkonu. Vit báðir Hans Dávid og eg høvdu gjørt av, at vit skuldu fylgjast í brúdleyp. So sein

Miðskeiðis í januar í ár vóru nógv fólk samankomin í Oyndarfirði at heiðra føðingardagsbarninum, Eivind Petersen, sum fylti áttati. Eivind hevur vígt alt lívið innan Stong og Nestanga, ávikavist tað ytsta av norðara

4. partur Í 1959 havi eg ein nýggjan bát, sum eisini æt Bogi. Hann var bygdur í Hvalba eins og báturin hjá pápa mínum. Mikkjal bátasmiðurin í Hvalba smíðaði skrokkarnar á bátunum. Hetta var júst tann

Tað var ein av hesum sjáldsama góðu føroysku vetrardøgunum, at eg fekk deyðsboðini um ommu. Tað var stilli og kalt, sólin sá og eitt kavafølv lá í bygdini og í fjøllunum kring um Vestmanna. Eg hevði j

Tað besta honum dámdi, var at hava nógv fólk rundan um seg. Og inni hjá Ketty og Gunnarba var man altíð vælkomin. Har hevur man mangan sitið gott. At fortelja søgur var eingin sum hann. Man fór altíð

Vilja tygum vinaligast undirbyggja tygara pástand um, at baptistar læra at arvasyndin er ikki til !?! Vinarliga, Óli Nicodemussen (oli-nic.com)