krumtapps-aksilin í allari fiskivinnuni, er fiskimaðurin. Fiskimaðurin arbeiðir í fyrsta liði, og kemur hann við ongum, er einki til hini heldur – so einfalt er tað. Vit fiskimenn skulu gera samfelagnum púra

í føroyska sam­felag­num. Uppgávan í UR er fyrst og fremst at umboða trygg­ingartakaran, tí tað er hann, sum hevur skapt fyritøkuna. Men uppgávan er eisini at tryggja, at virðisøkingin kem­ur Føroyum til

í verk á okkara høvuðssjúkrahúsi, og Tummas í Garði, læknastjóri, segði við Sosialin mikudagin, at hann dugir ikki at síggja, at tað slepst undan uppsagnum. Í ringasta føri verður enntá talan um hópusagnum

Inni sigur, at hetta er í fullum samsvari við útsøgnina hjá stjóranum í landsbankanum herfyri, har hann segði, at fólk vóru ikki so glaðbeint at brúka pengar í hesum døgum, men settu teir heldur í bankan

Stóru Tjørn. Og byrgja fyri øllum ókomnum ætlanum, ið líkjast. Um ikki, so ber býráðið seg at sum hann, ið hoyvíkingurin Karsten Hoydal her yrkir um í 1946: “ Tú, sum snarljósið ræðist, sum óttast bert

viðurkenna at tað tekur tíð at økja virksemið. Tað tekur 3 ár, frá tí at ein laksur verður klaktur, til hann er tøkubúgvin, tað tekur drúgva tíð at byggja nýggj virkir og alt skal hanga saman. Ætlanin um at

samstundis sum streymurin av ferðafólki til Kirkjubøar kundi verið skipaður og stýrdur skilabetri enn hann verður í dag. Ein upplivingardepil Vitjanarmiðdepilin skal ikki bara vera sum ein hvør onnur kunn

hóast flokkurin fullvæl visti, hvørjar avleiðingarnar gjørdust. Júst hetta gjørdi Fólkaflokkurin, tá hann hjartkiptur rann undan ábyrgd, hóast tað lá púra greitt, at táverandi fiskivinnuskipan fór úr gildi

eljustríð í mong ár um linjuføringina av tilkomuvegnum í Leirvík. Somuleiðis varð lopið upp um garðin, har hann er lægstur, í spurninginum um møguleikan at gagnnýta avlopshitan frá IRF til fjarhita í Klaksvík;

teknað frá botni av á blonkum pappíri. Fíggjarligi leisturin eigur sjálvsagt at vera tann sami, sum hann vanliga er, tá ið vit tosa um stórar verkætlanir, ið hava landsgagnligt endamál, og tað mest natúrliga