Harmiligt var bara, at vit ikki høvdu nøkur oyru at keypa fyri. Men at munga kundu vit ikki lata vera við. So spurdi ein fínur maður, um vit ikki skuldu hava nakað. Vit søgdu, sum satt var, at vit áttu ikki [...] segði púra einki at byrja við. Men so fór hann at spyrja: “Hvar eru vit?” Tann spurningin fingu vit ofta. Eina ferð kundi vit so siga, at nú vóru vit í Kvívíksklyvjunum. Tá kom hann at síggja nakað spentur [...] Hugsjónin var at gera ein veg, ið koyrast kundi eftir, ikki einans við súkklu, men eisini við hestavogni. Ikki var tað óhugsandi, at tað um nøkur ár komu at koyra bilar eisini. Tað var kent, at uttanlands
Viðarlundina, og har var eisini sera hugnaligt at vera og vitja teg. Men so eitt vikuskifti, tú vart komin norður at vitja, fortaldi tú, at ein maður, sum tú kendi, fór at koma inn á gólvið. Pedvin kom inn í myndina [...] hugnaligt at vitja tykkum í Djóna í Geilsgøtu, ikki minst at sleppa ein túr við Pedvin á tveytakts motorsúkklu, sitandi frammanfyri tvørtur um tangan. Tað fall mær í lut at vera ímillum ættarliðini, at vera [...] til Rituvíkar at búgva. Pedvin skuldi arbeiða sum elektrikari hjá Jóhannusi í Runavík. Tú vart bitin av handilslívinum og tit bygdu stór hús á Høgabóli í Runavík. Minnist at eg hjálpti til at stoypa grundina
eitt lív uttan skugga. Men tað vísir seg tó, at menniskju hava tann einastandandi eginleika at vaksa við uppgávuni. Um vit hyggja at søguni, so er hetta satt bæði fyri børnini og foreldrini. Ein av stóru [...] møguleika at hugsa, hví skuldi eg vera so? Tá tú sum barn ella vaksin skal liva í einum samfelagið, sum ikki er innrættað eftir tínum tørvum, er neyðugt, at øll standa saman og velja at síggja - at samfelagið [...] Hesi eru mong, men eg hugsi serliga eru tey, sum bera brek. Orðið “brek” merkir, at okkurt er galið, ella at tað ikki eigur at síggja soleiðis út. Tá ið børn verða fødd, hyggur ljósmóðirin beinanvegin, um
bóðu hann gera okkum ein vestanbát. Hann var altíð so stakfittur maður at koma til, altíð blíður. So siga vit við hann, at vit komu at biðja hann gera okkum ein vestanbát. So sigur hann: Vestanbát? Óvitar [...] langt at draga. Ja, tað kundi verið eitt lítið fimmmannafar, fýra-fimmmannafar. Jú, tað varð so gjørt av, at hann skuldi vera 10 alin og 10 tummar til støddar. Jú, so gingu vit inn uppiløgudagar at hyggja [...] Julius var formaður. Tað mest vanliga var, at vit róðu vestur fyri Famjin. Vit vóru har vesturi, áðrenn tað lýsti. Eg minnist väl, vit róðu so langt vestur, at vit høvdu kirkjuna í Famjin leysa. So høvdu
Rúni sigur, at hann hevði ikki serliga ilt, og hann segði við hesa konuna, at hann kláraði tað og fór oman til pápan. - Men konan segði nei, tí eg skuldi á sjúkrahúsið, segði hon. Rúni sigur, at tá ið hann [...] lagt á armin, og fríggjadagin skal hann aftur til kanningar fyri at vita, um brotið veksur rætt saman aftur. Hann hevur fingið at vita, at hann kann fáa blátt ella reytt gips. - Eg vil helst hava blátt, [...] bommum. Hann klárar seg væl við arminum í gipsi og klárar sjálvur at lata seg í. Men tað ørkymlar hann eitt sindur, at hann ikki sleppur at súkkla aftur, fyrr enn gipsið er farið av arminum um nakrar vikur
Í stuttum er boðskapurin hjá Jørgen Niclasen, at danski fíggjarmálaráðharrin, Bjarne Corydon, nú er farin at herma eftir landsstýrinum við at skatta pensjónir við inngjaldi heldur enn við útgjaldi [...] hevur hartað Jørgen Niclasen og landsstýrið, tí at lógin um at skatta pensjónir við inngjaldi heldur enn við útgjaldi varð sett í verk, uttan at staturin sum arbeiðsgevari, ella onnur, sum varða [...] harri, soleiðis boðar frá, at danska javnaðarstjórnin nú tekur undir við skattapolitikkinum hjá Jørgen Niclasen. Hetta er so áhugavert, at tað átti at fingið størri yvirskriftir,
mamma at tæna bert 15 ára gomul. Hon kom at vera í Skopun hjá Monu og Andrias í Hvannasundi. Hon plagar at siga, at tíðin í hesum heimi var sum eitt Paradís. Sum blaðung kom mamma til stórbýin at vera; [...] framvegis. Tey lærdu meg at ganga trúfast til møtini og í sunnudagsskúla, har eg lærdi at elska Guds orð. Eg havi onkuntíð hoyrt mammu siga, at ein av monnunum, sum plagdu at siga eitt orð í Ebenezer, tá [...] býin, at tað hevði fingið navnið “Úti í Grønlandi,” tí at fara heilt har út var sum at fara til Grønlands. Hendan nýggja útstykkingini, sum so sanniliga var ein nýhugsan og nýbrot tá í tíðini, kom at umfata
ikki hevði stundir at møta til tiltakið, tí hann sat heima og skrivaði á Facebook, at nú mátti hann antin siga 400 fólkum úr starvi ella selja sín sál fyri framhaldandi at sleppa at vera landsliðsleiðari) [...] bæði undan og aftan á, at samgongan hevði skipað seg, vóru vit nøkur sum søgdu, at “tað tit gera nú, fer at knúsa føroyska samfelagið, og tað fer at knúsa hugin hjá tí einstaka at arbeiða og útbúgva seg” [...] í 22 dagar – fyri at vinna betri løn og arbeiðsviðurskifti. Hví valdu vit at stríðast? Jú, tað var tí at vit kundu ikki fara heim og seta okkum, sum um alt var í lagi; vit hildu, at nú var nokk! Limirnir
segði hon kát so eftir at hava fingið sær úr reyðvínsglasinum úr plasti. Sig einki fyri fólki. Hetta er kjarnin í tí at fáa góð úrslit á arbeiðsplássinum. At forkela fólk er at spilla tey við eftirlæti [...] ella lisið enn, at mánin er skaðiligur. Men uttan iva er hann tað. Vit kunnu til dømis siga, at tey, sum síggja mánan, sova helst ov lítið. Og tað er ringt fyri heilsuna. Ja, tað ber til at doyggja av svøvnloysi [...] børn. Eigur tú børn, spurdi hon. Nei. Eg væntaði nú, hon fór at siga, hvussu nógv, hon átti, men tað gjørdi hon ikki. Og eg legði ikki í at spyrja. Og so var tað klassikarin, heimsins vánaligasta umbering
hvønn tú tosaði við, áttu øll uttan undantak alt gott at bera tær. Tú vart víðagitin á psykiatrisku deild. Um onkur var í neyð, vart tú altíð klár at hjálpa. Tú gavst tína síðstu sigarett, um onkur manglaði [...] ovnin. Tú elskaði at mála, seriga blómur. Tú gjørdi vøkur kort, undir blómumyndunum stóð eitt ørindi úr bíbliuni. Tú hevði onga bíbliu her á stovninum, men tað lá ræði fyri hjá tær at citera óteljandi vers [...] vers. Minnist tú sunnudagarnar, tá vit fóru í kirkju.Vit spældu eisini bingo, bæði í VB-húsinum og á Hamragarði. Millum mangt ymiskt vit vóru til, var eisini kvinnuborðhaldið í VB-húsinum. Hanna, tú vart