hugsaði eg, tá eg frætti um umboðsmannavalið til Tryggingafelagið Føroyar. Og eg giti, at tað eru mong, sum hugsa á sama hátt. Men heldur enn bara at yppa øksl hugsaði eg, at eg bara burdi stillað upp
Hetta mál hevur KVF annars ongantíð havt minsta áhuga í at lýst sakligt og objektivt. Hví so er, munnu mong hava ein illgruna um. Heldur ikki mánakvøldið var nógv skil i innslagnum. Tá fór manipulatiónin hjá [...] óhugnaligt mál fyri løgtingið og kringvarpið og eitt stórt taparamál fyri Løgtingsins umboðsmann. Mong vilja tí leggja lok á málið, ella manipulera tað við hálvum sannleikum og heilum lygnum. Ikki minst
Fiskimálaráðnum var, at tað fór at taka ov drúgva tíð at viðgera málið, tí talan var um ovurhonds mong skjøl. Dimmalætting vildi hava at vita, hvørji útlendsk feløg og einstaklingar eiga partapening í
skipanini. Mangan er vónleyst at koma ígjøgnum við sínum sjónarmiðum og mótmælum, tá tvístøður koma upp. Mong eru tey, sum í tolni heldur lata sær lynda at verða meir ella minni trumlað niður fyri frið skuld
gomul, og fyrisitingarnar hava skulað havt stundir at vant seg við hana. Jonhard Klettheyggj hevur í mong ár undirvíst í almennum innliti og hevur mangan hoyrt fólk siga, at reglurnar um innlit eru tað reina
tí eru óteljandi háttir, hvussu ein best kann tryggja seg og síni. Tað er tí onki undranarvert, at mong bara taka við tí tilráðing, ið tryggingarráðgevarar mæla kundanum til. Nú havi eg sjálvur hóast ungan
tí eru óteljandi háttir, hvussu ein best kann tryggja seg og síni. Tað er tí onki undranarvert, at mong bara taka við tí tilráðing, ið tryggingarráðgevarar mæla kundanum til. Nú havi eg sjálvur hóast ungan
eitt samt løgting fyri stuttum tók undir við at seta føroyskan umboðsmann í Íslandi, vóru tað ikki mong, ið hugsaðu, at loysingarsinnaðar afturhaldskreftir – nú við sjálvum Merkinum sum skálkaskjóli
Í mong, mong ár hevur verið siðvenja, at daskt verjuskip liggur við bryggju á Tvøroyri hesa ársins tíð, og at boðið verður almenninginum umborð at sláa tunnu. Soleiðis verður eisini í ár, skrivar Tvøroyar
fyri. Hinvegin eri eg vónbrotin av, at næstan helvtin av flokkinum, sum eg sjálvur havi stuðlað í mong ár, ikki tók undir við 266 B. Tað kom sera óvart á meg. Tí júst tann flokkurin skal eitast at stríðast