øðrvísi, men vit eru sera spent uppá at síggja, hvussu vit framyvir kunnu gera jólini hugnalig. Carola, gás, dunna og/ella fleskasteik og brúnkað eplir verða í øllum førum tað sama. Jólini eru fyri okkum mi

Gás og dunna man vera fastur jóladøgurði hjá teimum flestu, sjálvt um ræst kjøt man vera døgurði tann eina av døgunum. Jól er hugni og ikki minst góður matur. Jólaaftan man gás og dunna standa á skránni

hava tey arbeitt víðari við at fáa øll djórini vekk frá garðinum. Í løtuni eru hønur, dunnur, ein gás, ein kalkun, nakrar kettir og kálvar eftir, men hesi fara væntandi norðureftir í hesi vikuni.

ikki lortaspannir. Eg havi fingið so nógvar út yvir meg, at tað er nú sum at sletta vatn eftir einari gás, um okkurt ljótt verður sagt um meg. Eg lukki bara av. Eg tími hvørki at lesa, hoyra ella síggja hetta

og gæs. Gæsnar vórðu turkaðar, og so fingu vit turra gás. Hetta var fastur morgunmatur, tá ið gásin var tornað í februar og mars og úteftir. Turr gás við heitum drýli, tað var gott. Um summarið fingu vit [...] morgunmatar saman við nýbakaðum drýli. Um veturin kundi vera til morgunmatar saltaðir havhesta­ungar, turr gás, gásarístur, garnatálg ella fløt, altíð drýl afturvið. Til døgurða var oftast saltaður lundi ella annar

Jacobsen kærdi enntá landsstýrismannin fyri landsstýrismálanevndina, men men tað var sum at sletta vatn á gás. Kvotan varð økt. - Øll eru samd um, at Jacob Vestergaard gjørdi eitt fantastiskt arbeiði. Serliga

fyllu í smakkinum. - Jólabryggj riggar væl til ræst kjøt, riv og allan góðan føroyskan mat. Eisini til gás ella fleska- og oksasteik. Til kryddaðan mat riggar jólabryggj eisini, men kann eisini bara njótast

smakka altíð so væl aftur við røstum kjøti, øli og snapsi. Tær kunnu eisini lesast afturvið dunnu ella gás og jólaøl.

fiski­­vinnumálum Jacob Vester­gaard fríggjadagin leggur fram uppskot um høpis­leysa skjóting av grá­gás fyri Løgtingið, tí at land­bún­aðurin opinbart stendur fyri fíggjarligum missi av gæsnum. Eg sigi

meg at mingulera við seymimaskinuni og metrum av endurskinsstrimlum. Tað var sum at sletta vatn á gás. Endurskinið varð seymað upp á og einki meiri roks um tað. Innast inni mundu tær nokk vita sum var