fimm ár, inntil hann í 1935 fór á háskúla. Ætlanin var altíð, at hann skuldi við aftur sluppini, tá háskúlin var av. Men so var ikki, og hóast hann seinni bæði silgdi og fekst við reiðara virksemi, so var
fimm ár, inntil hann í 1935 fór á háskúla. Ætlanin var altíð, at hann skuldi við aftur sluppini, tá háskúlin var av. Men so var ikki, og hóast hann seinni bæði silgdi og fekst við reiðara virksemi, so var
til lærarayrki, men við slíkum arbeiði slapp ein betur fram at bókunum og at søkja sær kunnleika. Háskúlin gav eisini okkum, sum lítið og einki høvdu lært at føroyskum, hina fyrstu leiðbeining í at skriva
Danmarkar saman við sjey øðrum føroyskum gentum, sigur Maria. Hetta var í 1960 og gjørdist Altjóða Háskúlin í Helsingør sostatt fyrsti bústaður hennara niðri. So hesin fekk sjálvsagt eisini vitjan av Mariu
mong, ið hava lagt nógv fyri, soleiðis, at kálvføðingin er so fræg, sum hon er. Á kensluøkinum var Háskúlin lívæðrin í rúma tíð. Krumtappurin í tjóðarlaðingini. Á mentanar- og málsliga økinum. Hetta hendi
hesum fundi spruttu í fyrstu syftu Føringatíðindi, tað fyrsta blaðið, sum var skrivað á føroyskum, Háskúlin, tann fyrsti skúlin, har føroyskt var føst lærugrein, og har kenslumálið var føroyskt, og annars
eitt rend í Vestmanna og arbeiddi hjá tí tiltikna framburðsmanninum Ólavi av Heygum. Tá ið Háskúlin byrjaði í Klaksvík í 1899, var Jógvan í fyrsta flokkinum. Men Jógvan vildi royna nakað annað. Serligan
60 ár seinni. Hann var ein av høvuðsmonnunum fyri at fáa bygt tað fyrsta sjúkrahúsið í 1896. Tá háskúlin var gjørdur í Føgrulíð, svimjihylur úti í Grøv og mangt annað heittu menn ikki til ónyttu á hin
Norðurlandahúsið Eitt evni, sum Martin Joensen hevði serliga stóran og livandi áhuga fyri, var Háskúlin. Hann var sjálvur eina tíð í stýrinum fyri skúlan. Tá ið ætlan stutt eftir kríggið kom fram um at
og japanskt. Danskt lærdi hann av sjómonnum úr einum jútskum havnarbýi. Tá ið hann kom til lærda háskúlin í Keypmannahavn at lesa danskt, høvdu fólk ilt við at skilja hansara jútska mál. Men ivaleyst hevur
