er ein av hesum grønlendsku fjørðunum, sum ongan botn tykist at hava. Vit hava nú siglt í hálvan annan tíma, og vit sigla framvegis. Tað er nakað milt og gott yvir Hans og hann er lættur at práta við.
partar, at besti mátin ið báðir partar kunnu vinna við, er, at vit uttan minstu treyt viðurkenna hvønn annan sum tvær norðlendskar tjóðir og ikki bara tað, men leggja allar árar út at royna at menna allan saman
r pallsettir. Ein vanligur teknikkur í filmi er at lata søgugongdina glíða frá einum persóni til annan, tá ið hesir hittast, og soleiðis er tað javnan í ?Den sorte Gryde?. Einaferð sita sýslumaðurin og
men hildu so leiðina víðari til býin Tauranga, har vit høvdu eitt sera forvitnisligt møti við ein annan føroying. Umborð á Salku Valku Vit vistu frammanundan, at havnarmaðurin Símun Askam var búsitandi
svumu vit altíð har. Annars svumu vit ofta longur vesturi í dalinum um summarið, har vit gjørdu ein annan hyl, ið var grynri. Tað fyrsta vit ofta gjørdu um morgunin var at svimja, og so fleiri ferðir um dagin
innlýsandi. At teir vóru so trekir at fara frá onguli og steini, var ikki tí at teir ikki kendu til annan og betri reiðskap. Tá føroyingar langt um longi samdust um at fara yvir til línuveiðu við árabáti
dsstýri setti ein bólk at skriva um demokratiska sosialismu, ella eitt borgarligt landsstýri ein annan bólk um liberalan politikk, so ivist eg ikki í, at við snildari formulering av arbeiðssetningi hevði
sum tann kempa hann var, men kortini ein stillur maður, læt seg úr kotinum. Hann tók aðra hondina í annan mannin og hina hondina í hin, og so hálaða hann teir sundur. So blakaði hann teir út, sum um teir
samband millum ættarfólkið. Men tá ið tey komu á leiðirnar hjá hvør hjá øðrum, vitjaðu tey hvønn annan, sum greitt er frá, tá ið Jógvan beiggi konfirmeraðist í Gøtu. Naena hjá Poul Amaljari í Barbustovu
at verið í ES samstarvinum. Hetta er heilt láturligt at síggja hvussu føroyingar á allan hugsandi annan hátt royna at náa ES marknaðinum við eitt nú EFTA, í staðin fyri at melda seg beinleiðis inn, vit