atkvøða nei til Amsterdam. Eingin ja-flokkur ynskir at ?Det nationale mareridt?, sum tann 18. mai ofta nevnist av hesum flokkum, skal endurtaka seg. Tá atkvøðan um Amsterdam er 28. mai er ikki lang tíð
sterkari um hetta týdningarmikla politiska stig, sum kósin móti republikkini er. Men eitt, sum man ofta hevur undrað seg yvir, er, hví tann parturin av føroyska vinstravonginum, sum í dag er slúsaður inn
og sendingin týskvøldið er eitt framhald av teimum. Meðan eg gjørdi hinar sendingarnar hoyrdu eg ofta frá barnaheimsbørnum um ræðuligar upplivingar, tey høvdu verið út fyri á barnaheimum, um hvussu foreldrini
koma, tá ið tey vilja. Tað kennist innilæst og ólagaligt, og skalt tú ørindi aðra staðni verður tú ofta noyddur at gista nátt. ? Sagt verður, at rutan gevur stórt undirskot, men tað er heilt vist, at u
út við eitt ótrygt politiskt lív. ? Eg var rættiliga nega-tivur at byrja við. Politikkur verður jú ofta fatað sum skitið arbeiðið. Hinvegin so byrjaði eg at hugsa um, hvussu eg eri partur av hesum yngra
ikki góvu mál, og støðan í hálvleikinum var 14-9 til Kyndil. Í dystunum millum hesi liðini hevur tað ofta verið soleiðis, at annað liðið leggur seg á odda í fyrra hálvleiki, meðan hitt kemur aftur í seinna
ein túr til tey tú vart so ótrúliga góður við, og sum eisini vóru so ómetaliga góð við teg. Tú segði ofta, tá tú vart við saltfiskabátunum, at tað var annarleiðis at fara avstað har norðuri frá, tær dámdi
? Vit í Vágum verða ofta skýrd at verða »lokal« við ymiskum týdningum og vendingum, sum vit á staðnum ikki altíð góðtaka, men í dag ætli eg mær at vera »lokalur« og tá føðingardagsbarnið býr og virkar
sigla við, og kann enn minni brúkast sum vaktar- og bjargingarskip. Síðan hendi nakað, sum ikki so ofta hendir í Føroyum. Málið fekk avleiðingar fyri teir, sum høvdu siglt skipið heim. Fyri leiðaran á Vaktar-
i og arbeiðsbólkurin vóru samd um, at ein einføld skipan skal varveitast. Danska skipanin sum vit ofta nýta sum sammetingargrundarlag er nógv torførari at skilja, bæði fyri tey sum umsita hana og fyri
