dag. ##med2## Sigrid byrjaði longu sum 14 ára gomul at lesa í Árnafjarðar kirkju Støðan var hon, at maður hjá Sigrid sigldi, og tí var ikki so nógv annað at gera, enn at taka dóttrina við í kirkju, har hon
fyrst og remst til kokkar kring heimin, men eisini til journalistar, sigur Johannes Jensen. – Ein maður í Ungarn, sum hevur spesialiserað seg í at selja slíkar bøkur til fremstu kokkar kring heimin hevur
ein megnarkvinna. Hon var mild og góðslig. Sína lagnu við brekunum hjá børnunum tók hon sum ein “maður”. Hóast allar avbjóðingar fekk hon saman við Jákupi skapt eitt so normalt heim, sum tað kundi lata
vit fáa tað, so er neyðugt at broyta okkara status í mun til tað, sum vit hava í dag, sigur løgmaður. – Fyri tað fyrsta, so er grundlógin ein forðing fyri, at vit kunnu fáa altjóða limaskapir. –
Patursson fekk virðislønina í 1986, var eg neyvan ein tanki. Í dag eri eg ein byrjandi gráhærdur maður. Skal eg siga tað eitt sindur minni banalt, so ert tú Vónbjørt, nú blivin partur av norðurlendsku
uttan at vera valdur tingmaður, tók sonurin við starvinum, somuleiðis uttan at vera valdur tingmaður. Trý ár seinni gjørdist hann formaður í flokkinum. Tá batnar. Eitt nýtt ættarlið. Og byrjanin til [...] rin eitt ættarliðsskifti, sum gav flokkinum ein nýggjan profil. – Jóannes var ein markantur formaður, sum dugdi væl at bera síni sjónarmið fram, men tá hann ikki gjørdist løgmaður aftur, viknaðu bæði
slaktið av seyðinum. Men seinni fekk Smæran tó kølirúm og frystarí. Hans Jakku var ein sera framsíggin maður. Hann hevði eina so flotta forrætning, sum hevði nógv at selja, sum aðrir handlar ikki høvdu. Tey [...] at lyfta leypin uppá teir, sum skuldu bera. Men so einaferð varð hetta arbeiðið liðugt og nevndi maður spyr: »Hvar skal eg so fara?« »Tú skalt fara handan vegin«, og so peikaði formaðurin heim eftir kajuni
deildina. Hann er farin heim at halda vikuskifti. Livir ein dag í senn. Tað stundar til deyða. Ein annar maður, ið hevur krabbamein í baktarminum, berjist manniliga inni í kanningarrúminum. Hann hevur forstoppilsi [...] Higartil hevur hon fingið fýra posar av blóði og hevur fingið nógv betri dæmi. Á stovu 3 liggur ein maður, ið hevur verið og ferðast. Hann hevur havt herðindi av krampa. Maðurin er heldur illa fyri. Tey halda
hevði tikið ein pakka við úr Íslandi fyri ein mann, sum eg kendi. Her skal skoytast uppí, at hesin maður eisini varð avhoyrdur av bretum í Íslandi, samstundis sum eg var avhoyrdur í Bretlandi. Hetta hevur [...] ”Kenna tit handan mannin?” Nei, tað gjørdi eingin. ”Men tað geri eg. Og eg kann siga tykkum, at hesin maður er so luddovin, at hann tekur ikki arbeiði frá nøkrum manni”. Maðurin slapp í felagið og var líka
og veru hava vit longu brúkt kvotur til menn, tí vit í mongum føri hava valt ein mann, tí hann var maður. Eisini krevst, at vit sum veljarir fara at hugsa meira kritiskt, hvat okkara politikkarar gera fyri [...] og velji ikki eina kvinnu, tí hon er kvinna. Hinvegin er tað heldur ikki ein sjálvfylgja, at ein maður fær mína atkvøðu. Eg hyggi sjálv eftir persónleika, boðskapi, kvalifikatiónum, avrikum og hvussu