og tað dettur sundur, fara aðrir skaðar eins og væta at seyra í rivum og sprungum, sum broytingar- nar hava voldað á samfelagsbygnaðin. Men frukturnar av rumblinum lutast sjálvdan provokatøri­num, sum rør

er galdandi í verandi fíggjarári. Skal hetta bera til, so er neyðugt at skerja almennu útreiðslur­nar. Karmarnir fyri komandi fíggjarár skulu ásetast í hesum døgum, so tað stendur uttan iva nógv á samgong­uni

Richard Schwartson Qui dedit beneficium taceat; narret qui accepit. (~ Tann, sum ger eina tænastu, skal ikki breggja sær av henni; tann, sum tekur ímóti eini tænastu, sig øðrum frá hesum) Seneca, rómverskur

filmunum hon er við í, men Diaz er ein ”babe”, ið selur og Jude Law er ein “hunk” sum fær kvinn­ur­nar at floya inn at síggja film­in. Filmurin er tó ein dukk­u­fretur av einumfilmi, ein sáp­u­bløra á jólum

báði hjá fremmanda fólki, men so sanniliga eisini hjá okkum føroyingum. Men, hvussu eru so um­støð­ur­nar, sum verða bodn­ar okkum? Úr Lopra um Hest­in og oman til Sumbiar er ein gamal, smalur vegur, sum liggur

ir. Katrin Dagbjartsdóttir hev­ur við­føtt likamsbrek. Er illa gongd, og nýtir alt oftari høkj­ur­nar. Kortini hevur hon al­tíð verið sjálvbjargin. Hev­ur útbúgving, og hevur starv­ast sum lærari alt sítt

hava ein fjøl­miðil. Tað dugir vinnan sjálv nógv betri enn polit­ik­ararnir, sum skulu halda fingr­ar­nar langt burtur frá slíkum. Fyri tað um fyrr­ver­andi kring­varps­fólk­ini í Tjóð­veldi ikki skilja hetta

far­tel­e­fon. ´ Í skrivinum verður trup­ul­leik­in við ov nógv­ari skíggja­nýtslu, og av­leið­ing­ar­nar av hesum, viðgjørdur. Tað, at ikki kunna hug­savna seg meira enn heilt stutta tíð, kallast at hava

á at hyggja út um land­odd­ar­nar eftir íblástri og vit­an, sam­stundis sum vit ong­an­tíð hava havt so stóran tørv á hes­um førleikum eisini inn­an fyri land­odd­ar­nar sum nú. Tørvur á vitan á øðr­um [...] um­hugsa gym­nas­i­alt mið­nám, velja alis- og evna­frøði og/ella týskt fyri at lata møgu­leik­ar­nar fyri fram­haldi standa opn­ar. Tað er ikki rætt, at eitt breytaval avger endaligu lívs­leið­ina, tí [...] granskingin). Høvið kundi tá eisini verið brúkt at økt um dvín­andi máls­liga til­vit­ið og før­leik­ar­nar hjá næm­ing­u­num, nú enskt í størri og størri mun otar seg inn í orð­feing­ið og bygn­að­in í før­oysk­um

Cambridge í Onglandi byrjaði lær­arin William Farish at geva kar­akterir í 1792. At læra næm­ing­ar­nar at kenna tók ov nógva tíð frá honum, tí tað kravdi, at hann setti seg inn í, hvat teir skiltu, og hvussu [...] ógvini hjá um­søkj­­ar­um, men lata eitt miðal¬tal gera av, um næmingar koma inn á út­búgv­ing­ar­nar ella ikki. Eins og hjá let­inginum William Farish er kar­a­k­ter­skip­anin ein umbering til at sleppa [...] hann (1949), sum var so vánaligt, at hann bleiv flokkaður niðast í­millum teir vánaligastu næm­ing­ar­nar í sínum árgangi, og at hann slapp ikki at hava nakað nátt­úr­u­vís­ind­aligt ­fak tey næstu árini á