soleiðis: Ljóðførini eru ein kensluborin rødd, mettaðar gittarstrofur og stundum ein fiólstrongur. Ofta í moll. Einfalt og samansett. Lea Kampmann megnar at gera tær stóru kenslurnar einfaldar, so tær geva afturljóð

tónleiki. Serenadan er í fimm pørtum, og er sera krevjandi fyri tónleikararnar. J. S. Bach: Konsert í d moll fyri tvær violinir og strúkarar. Henda konsertin er ein gimsteinur í violinlitteraturinum. Hetta er [...] r tónasmiður í seinromantiska tíðarskeiðinum. Henry Purcell: Chacony, kvartett fyri strúkarar í g moll. Her eru nógv eyðkenni frá barok tónleikinum. Tað byrjar við einum hábærsligum tema í bassinum, sum

fjálgu matinéina. Sama gjørdi Johanna Johannesen, urguleikari, tá ið hon spældi hegnisliga Adagio í G-moll eftir Tomaso Albinoni - kundi eg ikki lata vera við at hugsa um Ekseption, sum var hálendskur rock-bólkur [...] 1967 til 1989. Teir plagdu at taka upp til spæl og nýhugsan klassisk løg. Eitt teirra var, Adagio í G-moll eftir Tomaso Albbinoni - ein frálík endurminnign um eina góða tíð í 70´unum. Eisini spældi Johanna

"International Seaweed Symposium", eru 443 taragranskarar og taravinnurekandi úr 50 londum. Agnes Mols Mortensen, sum starvast hjá Fiskaaling, helt eina framløgu við heitinum "Variation in growth and quality

hátíðarhald á bókasavninum á Sandi í samband við, at arvingarnir eftir rithøvundan Mourits Mohr, nevndur Molle, hava gjørt av at lata Sandsbygd alt tilfarið, ið Mourits legði úr hondum. Mourits Mohr er serliga

skiftunum í mol og dur, sum eyðkennir hendan partin av sonatuni. Violinbogin hjá Moniku hevði tað stravið, og fingrarnir hjá Fionu dansaðu eftir tangentunum í ljósa ess- durinum yvir í myrkan b-mol, ess-mol og [...] og ass-mol, og til seinast fer hesin satsur aftur í ein strálandi G-dur í einum prestoskapi(presto – sera skjótt), har Monika gjørdi at enda eitt strok, sum eg ikka havi sæð hana gjørt fyrr væl stuðlað av [...] mátin at enda ein sats sæst aftur í øðrum tónsetingum hjá Edvard Grieg t.d. í klaverkonsertini í a- mol. Eitt so ekspressivt ljóð var eisini 16. nov. 1867 í Oslo, men tað ljómaði ikki eins væl sum her hetta

Skráin: 1. Dietrich Buxtehude - Präludium und Fuga í D dur BuxWV 139 2. César Franck - Chorale nr. 2 í h moll 3. Johann Sebastian Bach - Toccata und Fuga í F dur BWV 540 4. Felix Mendelssohn Bartholdy - Sonate

HC 10 11 7 FIF 10 9 8 Team Sydhavsøerne 10 9 9 Odder Håndbold 10 8 10 Skovbakken 11 8 11 Raekker Molle 10 6 12 Vendsyssel 10 5 13 HC Odense 10 5 14 Køge Håndbold 10 2

Improvisatión yvir "Tad er ein stutt og stokkut løta" 6) Diedrich Buxtehude: BuxWV 149, Preludium g-moll ##med2## Konsertin er partur av Summartónum, har endamálið er at spæla føroyskt framleiddan tónleik

í Norðurlandahúsinum er henda: Richard Strauss: Serenade op. 7 Felix Mendelssohn: Violinkonsert, e-mol, op. 64 Solistur: Rune Tonsgaard Sørensen útseting: Helge Lomholt Allegro molto appassionato Andante