Sum tey á Hólum og hálvbeiggjarnir í Skúgvi, Antinis og Jógvan á Fløtti, var Tummas mentaður maður, visti nógv og dugdi væl at siga frá, spakuliga kom tað frá honum og ikki uttan bit, tá ið tað skuldi vera [...] eyðkenni fyri Tummas var, at hann vildi ongan særa og var ikki bangin fyri at biðja um orsaka seg. Hann visti frá Honum, hann trúði á, at fyrigevingin ber vón og lív í sær, og gav hann upp síðsta andadrátt sín

kendi seg sjálvan – hann visti hvaðani hann kom og hvagar hann fór! Um ikki vit vita, hvørji vit eru so fer onkur annar at siga okkum, hvønn tey halda, vit skulu vera. Jesus visti, hvønn hann ynskti at gleða

høvdu skeldast illa tá, men mamman gjørdi einki við tað. ? Eg veit ikki hví. Eg var so frustrerað og visti ikki, um eg skuldi trúgva henni ella honum, og eg var eisini so forelskað, segði mamman. Gentan hevði [...] konu og trý børn í heimlandinum. Hvønn mánað sendir hann pening heim til konuna og mammuna. Hann visti ikki, hvussu tey fara at klára seg, um hann ikki kundi vera og arbeiða longur í Føroyum. Vánaligu

verkfall. Tað gjørdi tú friðarliga, men eg kendi teg so væl, at eg skuldi bara hyggja at tær, so visti eg, at nú tímdi tú ikki meir hatta fjasi við antin at halda rætt í blýantinum ella at skriva innanfyri [...] at tínir floksfelagir kláraðu tað so væl. Tá vit komu út úr kirkjuni, skein sólin so vakurt, og eg visti tá, at hóast tú ikki ert millum okkum meir, so hevur tú tað gott heima hjá Jesuspápa. Tú fert altíð

ein granni út og beyð teimum innar til sín at ballast víðari. Hví hesin grannin hevði gjørt tað, visti ákærdi ikki. Stakk seg upp Hvat síðani hendi hetta kvøldið segði bæði 20 ára gamli ákærdi og 19 ára [...] báðir ákærdu og síðani maðurin og konan, sum vórðu órættað. Eitt fimta vitni greiddi frá tí, hon visti um ferðsluóhappið. Av tí at rættarmálið dró so langt út varð avrátt, at taka niðurleggja rættarfundin

pallin, koppar leikurin yvirum eitt mark, eftir mínum tykki. Gamaní visti ein lítil genta millum áskoðararnar at siga, at hon visti væl, hvat tað er at blíva brendur, men hesa løtuna í leikhúsinum tóktust

við stórum og góðum rækjum eftir fáum døgum, og settu rekord sølu, og ein nýggj søga varð skrivað, visti Útvarpið at siga frá. At tú ikki var so birgur longur, var eingin loyna. Sál­in var troytt og likamið [...] sjálvt um tú var viknaður, og sálin troytt, so var ondin frísk. Tú var sera áhugaður at tosa við og visti altíð okkurt, ið vert var at hugsa um. Men ongantíð hoyrdi eg teg siga ljótt upp á ryggin á nøkrum

ára gamli danskarin á B36-liðnum, Jonas Flindt Rasmussen. – Eg visti, at eg kom til eitt felag, sum hevði tvey minni góð ár, men eg visti eisini, at neyðugu dygdirnar funnust í hesum hópinum, sum eg eisini

liggja har fyri náttina, men tað var kortanei. Stutt fyri midnátt fór hann umborð aftur á Búgvan. Hann visti ikki onnur ráð enn at flyta hann eitt sindur longur norður Undir øtueiði, tí tað var í Eysturkommu [...] Búgvin var burturbeindur, og at tað var gjørt við at loysa botnventilarnar. - Nei, hatta havi eg heilt visti ikki sagt, segði eigarin, sum sjálvur ongantíð hevur verið niðri hjá Búgvanum. Tað hevur hann ikki

sigur, at tað gingu leysasøgur um, at maðurin var barnalokkari, men sjálvur visti tann hann onki dømi um tað, tí hann visti bara, hvat hann hevði hoyrt. Og eina náttina, teir sótu og ballaðust, stakst