Gongutúrur verður sunnudagin 21. apríl úr Syðrugøtu, niðan Gjódal, um Tyril, yvir á Trælavatn og oman á Kambsdal. Vit møtast kl. 14 við A-húsið á veg oman til Syðrugøtu. Tilmelding á Eysturoyar Kunningarstovu

við ein stóran part av bygdini – umvegis Guttastovu og Útiguttastovu í Syðrugøtu og forfedrar úr Nólsoy. Í mínum uppvøkstri í Syðrugøtu hoyrdi eg nógv um Skálabotn, sum tey róptu bygdina, og ein mynd, sum

lista. Vit vitstu av hvørjum øðrum frammanundan hesum – skyldmenn sum vit vóru úr Úti Guttastovu í Syðrugøtu – omma mín í Grógv og Kalli, pápi hansara, vóru trímenningar – men eftir at vit hittust í samstarvinum

sandinum í Gøtu 16. august skipaði Eysturoyar Unga Tjóðveldið fyri grill, báli og hugna á sandinum í Syðrugøtu. Jógvan í Skorini, Borgarstjóri á Eiði, helt røðu, ið elvdi til gott kjak millum tjóðveldisungdómarnar

tá í tíðini. Hin beiggin var Edvard. Hann giftist fyrst við eini Elsebeth Mariu úr Ólastovu í Syðrugøtu. Tey fingu eina dóttir, Edda, men mamman doyði í barsilssong. Dótturin fór til Gøtu at vera hjá

gjørt vart við seg. Fyri Ólavsøku í 1941 er hon í Havn hjá systkinabarni sínum, Ingu á Lakjuni úr Syðrugøtu. Her lærir hon m.a at seyma. Ein dagin sigur Inga við hana, at hon hevur lovað hana burtur at rógva

Tað gekk bara væl heim við landinum. So róðu vit allan vegin heim við Mjóvaneslandinum, heim fyri Syðrugøtu. Hann var landnyrðingur í ættini. Tá vit komu til Lónna byrjaðu vit hatta versið: Søg dig Jesus

til Skotlands og Århus Tá AFS-árið var liðugt í februar í 1993 kom Elsa heimaftur á klettarnar í Syðrugøtu og fór at ganga í 1.g í studentaskúlanum við Gøtugjógv og í Kambsdali, og á heysti í 1995 fór hon

nøvnunum Petur, Jón og Katherine Mikkelsen Faðir: Petur Mikkelsen, lærari í Leirvík og føddur í Syðrugøtu í 1901 Móðir: Katherina Zachariassen, fødd í 1902 í Norðragøtu Útbúgving: Barnaskúli í Leirvík til

Petersen átti, og har Hansemann Tórgarð tá hevði radiohandil í kjallaranum. Síðani fluttu tey til Syðrugøtu at búgva, fyrst inni hjá Suffíu og Jóan Eliasi og eftir tað í húsinum hjá Pól Gregersen, sum tá