fara aftur til kjarnu­tæn­ast­una, sum er teirra høv­uðs­upp­gáva. Har er eitt sam­­skifti millum meg og nevnd­ina um, hvussu tað skal fara fram. Hann sigur, at tey næstu tíð­ina fara at leggja eina stra­tegi [...] at tey eru øgi­liga ymisk í mun til upp­gáv­ur og hvussu kom­pleks tey eru, men at tú hevur nakr­ar meg­­inregl­ur um, at landið rek­ur virk­­semi, sum er sam­fel­ag­s­krit­iskt, men skal ikki út at kapp­ast [...] hev­ur vunnið í kapping við tvær privatar fyritøkur. – Men generelt haldi eg, at feløgini skulu sum meg­in­regla halda seg frá at vera kapp­ing­ar­av­lag­andi. Men hin­vegin er talan um eitt parta­fel­ag

sum onnur gera tað. Eg síggi bara meg sjálvan í speglinum, meðan onnur síggja meg úr fleiri øðrum vinklum við, sigur Jógvan Isaksen. – Eg havi ikki altíð hildið meg verið so arbeiðssaman, so tí havi eg [...] – Fullkomiliga! Hetta hevði als ikki borið við meg, svarar Jógvan Isaksen, tá vit hava hann í horninum úr Danmark, og spyrja um tað kom óvart á hann, nú hann fær Heiðursgávu Landsins og 75.000 krónur. [...] eg kanska arbeitt alla tíðina, fyri at dovinskapurin ikki skal koma yvir meg, heldur Jógvan Isaksen, sum í løtuni arbeiðir við fjórðu bókini í røðini um Hannis Martinsson. Gevast út í Týsklandi Hesar bøkur

stigma og tann ágang, ið fylgir nógvum, serliga kvinnum, í dag – eisini kallað fat-shaming . – Eg finni meg ikki í, at so nógvar kvinnur ikki skulu tora at sóla sær, bara tí tær hava yvirarmar og stóran búk

í hesum. Tað er hann, sum hevur formað meg, og tað er hann, sum brúkar meg. Tað kann vera, at Várharra hevur sent meg gjøgnum lívsins harða skúla fyri at forma meg til hetta arbeiðið, hugsar Martin. Martin [...] hevði verið ómetaliga stolt av mær ein sovorðnan dag, og tað høvdu foreldur míni eisini. Tað slerdi meg hart, tá eg fekk boðini um heiðurin, tí samstundis sum boðini vóru øgiliga rørandi, merkti eg ein øgiligan [...] verið mær ein ótrúliga stórur stuðul. Uttan hana eri eg lítið verdur. Familjan er tað viktigasta fyri meg, so mítt góða bakland eigur eisini stóran part í øllum, sigur hann. Framt fleiri broytingar í Herberginum

kvinnan er nakað heilt serligt. Er altjóða kvinnudagur viðkomandi í Føroyum, nú vit skriva 2020? Fyri meg eru kvinnurættindini ein sjálvfylgja og ein altjóða kvinnudagur í Føroyum skuldi ikki verið neyðugur

afturat: – Nú fáa vit at síggja hvussu nógv venjarin vil brúka meg, men eg eri til reiðar. Eg havi ongar skaðar og um venjarin vil hava meg at spæla allar tríggjar dystirnar, so geri eg tað, sigur miðvingurin

mótsigandi, tí eg tími nemliga ikki at verða kallað »góða«, og eg verði ill, tá menn siga »góða« við meg, sigur Anna Sofía Skoradal og leggur aftrat, at hon hevur valt navnið fyri at blanda orðið »góða« við

– At vera erligur um, hvør mann er, hevur alt at siga fyri meg. Soleiðis sigur Fríði Djurhuus, sum er oddamaður í punkbólkinum Joe & the Shitboys. Og hann plagar ikki at leggja fingrarnar ímillum til [...] Joe & the Shitboys. – Eg veit ikki hví. Klokkan var um fýra, og eg var á veg heim. So leyp onkur á meg og segði »Tín fokking bøssi!«. – Nógv siga, at homofobi ikki eksisterar í Føroyum. Men eg bleiv álopin

skal hava virðislønirnar. – Eg bleiv ordiliga rørd í gjár, tá eg fekk handað virðislønina, tí fyri meg er tað ordiliga kul at fáa henda heiðurin frá fólkum, sum sjálvi eru innan tónleikavinnuna, sigur Eivør

einki til tílík vápnað stríð. Fólk eru ikki til reiðar at ofra teirra vælveru í slíkum støðum. Fyri meg er tað greitt, at ein ovustórur meiriluti av katalanska fólkinum hevði verið ímóti vápnaðum stríði