trúu teir als ikki kundu brúkast. Fyri tað triðja koyrdi maskina hansara í gjárkvøldið so væl, sum hon einaferð kann gera undir slíkum umstøðum. Kortini var hann yvirhálaður ikki bara eina ella tvær, men

ganga yvir føroyskan bryggjukant, krevur eisini stóra arbeiðsmegi, og tað er ein spurningur, hvaðani hon skal koma, sum støðan í samfelagnum er. Hann heldur, at ein máti er sjálvandi at lata dyrnar upp fyri

ldur. Hetta neit honum hart, men við sínum lætta sinni lærdi hann skjótt at taka við lagnuni, sum hon hevði lagað seg og fáa sum mest burturúr øðrum lívsvirðum. Hann fylgdi soleiðis sera væl við í hvat

broyting skal koma í, sigur Rannvá um 14 ára gamla sonin, men enn er endaliga avgerðin ikki tikin, men hon er ikki langt burtur. - Hetta gongur ikki longur. Hann verður sæddur sum ein kúllur í skúlanum, og

um sína løn, biður maðurin ofta um meiri enn kvinnan við sama førleika. Er hann so óbeskeðin ella hon ov eyðmjúk? Á arbeiðsplássum, har lønin lættliga kann slást upp í sáttmála, er lutfalsliga einfalt

Spurningurin er so, hvat er til ráða at taka, tá ið ein genta ella kvinna er komin soleiðis fyri, at hon skal taka støðu til møguliga fosturtøku. Eitt eymt evni Fosturtøka er eitt eymt evni at taka upp. Tað

takað yvir hølini, sum Vinnu Háskúlin hevur við Nóatún. Um tit heita á Klaksvíkar kommunu, so vil hon helst gjarna hjálpa tykkum við at fáa kollegiu bygningar upp at standa tætt við skúlarnar. Tað sær

verkini. - Hesa skurðmyndina hjá Fridtjof Joensen halda tey ofta vera "heita". So spyrji eg kanska, hví hon virkar heit, og fái kanska eitt svar, sum eg als ikki hevði hugsað um ...

føringar umsita eru so víðfevnd at tað er vónleyst at úttøma øll hugsandi málsøki í fráboðanini, og hon verður tí supplerað av siðvenjum og tulkingum. Ítøkiliga málsøkið um hvør umsitir skrivstovuhølini

sálminum gleðir skaldið seg um, at jólini nærkast. Jólaklokkan, t.e. kirkjuklokkan boðar frá hesum. Hon kallar øll til gudstænastu. Lærarasinnið kemur fram í skaldinum, har hann sigur: “Lat nú alt sum hjartað