meining, tí deyðin tykist ikki spyrja nær, hvar og hvussu. Ein læra av tí er helst, at vit eru her á fold upp á lænta tíð og mugu royna at liva, meðan vit eru her. Tú vart mín elsta gumma - Jøya gumma - og
Góði besti Jákup Andrias. Nú er umleið hálvt ár síðani tú fórt hesi fold frá. Tú vart borin í heim í Kalbak har foreldur okkara búðu á ungum árum inntil umleið 43. Síðani búðu tit hjá ommu okkara í
Hetta var ein serstakliga vakur dagur, og tað kendist sjálvsagt og náttúrligt, at ferð hansara á fold endaði, sum hon byrjaði. Í Skopun, har barndómsheimið á Soylheygnum enn stendur, eitt sindur tómari
hann var deknur í Skopunar Kirkju, og læs hann har við síni vøkru rødd, nú er røddin tagnað her á fold. Eg veit at saknurin er stórur hjá Tórfríð og børnunum og ikki minst abbabørninum, sum so trúliga
tað bar, er tað ringt. Ein kann fyrireika seg rættiliga nógv til, at tey nærmastu skulu fara av hesi fold, men tá dagurin so kemur, vil tað altíð vera ringt. Serliga við tær, góða omma, tú, ið hevur fylt
bløðandi sár tó tolin í hjarta tað bar. 3) So ringt er at skilja tú er ikki meir her niðri á okkara fold, men situr har heima hjá einglunum fleir tín tíð í Guðs eyga var máld. Ja, tíðin var komin, Hann heimtaði
havn, eitt miðsavnandi stað. Heim títt var gleði og tín farleið blíð. Túsundtals dagar livdi tú á fold; sorg, stríð og gleði, arbeiði og spæl. Tó nú ei longur orkaði títt hold, livir tín lívsleið enn í
tignarliga jarðarferð úr Vestmanna kirkju, haðani stórur skari fylgdi honum til seinasta hvíldarstaðið á fold. Við djúpastu samkenslu við Rannvá, Annu, abbabørnunum, mammu og systkjum, eru hesi fátæku orð skrivaði
fyri okkum vanligu menniskju og stutt er ímillum sorg og gleði, men soleiðis er og verður lívið her á fold. Dánjal var føddur í 1941 og vaks upp á Kjalnesi, har hann luttók í øllum fyrifallandi arbeiði á garðinum
við mær í ambulansatænastuni, hvørja ferð hann kom í bilin og vit vóru klárir at koyra avstað, foldaði hann hendurnar og bæð ein stutta bøn fyri okkum og tí vit fóru eftir. Hetta minnist eg sum nakað