ikki, er einki at gera við hesum reiðskapinum, sum hesir bátarnir brúka. Eitt er at finna fiskin. Tað duga tólini at hjálpa til við. Men vil hann ikki taka, eri kki so nógv at gera. Onkur hendingur kemur krøktur
Heilt nágreiniliga leygarkvøldið hin 6. juli 1957. John og Paul. Hin seinni imponerar hin fyrra við at duga at stemma ein gittara og hópin av sangum. Grundlógarnevndin verður til. Restin er søga; fyrsta plátan
hetta væntandi sjálvsálit og óttin fyri tí ókenda er ein hestur sum okkara stóru andstøðuflokkar hava duga væl at riði á. Jóannanes Eidesgaard og Edmund Joensen hava trútta niður í fólk at um vit fáa fullveldi
hevur skoðað hesar bygningarnar. Og enn standa tær sum tigandi vitnisburðar um eina tíð, vit ikki duga at skilja. Hvørji vóru hesi fólkini, sum bygdu hesar kolossarnar? Hvussu bóru tey seg at, og hvørjum
embætisfólkini og nakrar politikkarar sum váttan fyri sínum pástandi um, at nýggja fyrisitingin ikki skal duga. Tað stendur sjálvandi onga staðni í stýrisskipanarlógini, at hon krevur eina størri umsiting. Men
Axeli Tórgarð. Eg hugsi um sambandið millum tað kristiliga ella andliga og tað dagliga – hetta, at duga at taka til í álvara og gaman. Hetta var nakað, ið eyðkendi Axel Tórgarð. Vaksin upp í tí gomlu føroysku
vísa tær hetta takksemi. Góða náttúra, Vit vilja tær væl, tað veit eg. Men vit taka teg fyri givið og duga ofta ikki at skilja, hvat tú tolir. Vit avveita vátlendi og byggja út, og vegakervi okkara fer sum
magt, at okkara vinnur skulu trívast og mennast. Umframt fornemmu uppgávuna, at vera framsíggin, og duga at taka av teimum møguleikum, sum vísa seg. Og gera tað við viti og skili. Í løtuni, hava vit ein
Grønlandi til búskapin og útlendingar. Faktiskt sært tú rættiliga nógvar bláar politikarar, sum als ikki duga at ímynda sær eina bláa stjórn. Tey bláu fáa heilt einfalt ikki nóg nógvar atkvøður. Okkurt dramatiskt
eftirmeta, soleiðis at vit tilvitað kunnu menna undirvísingina. Júst hetta útbúgvi eg meg til at duga. Rørslufakið – fríløta ella læring? Fyri mong er rørslulæra í skúlanum ein kærkomin fríløta frá