Føroyingahavnini. Summir fóru til Godthåb at keypa mat. Aðrir gingu niðan á Skinderhvalen at skjóta fugl við hjálparmonnum hjá kontrollørinum í hølinum, og fekst ikki annað kjøt, so kundi av illum ein revur
bitlar, sum við teirri ráðandi ættini helst verða førdir innyvir bygt øki, niður í løkir og áir, í fugl, síl og seyð. Sambært onkrum av fundarfólkunum varð kunnað á fundinum, at onki skuggakast verður av
og tá ið eitt ár er farið, hevur hann frálíka góða mold. Tann nógvi vøksturin í urtagarðinum dregur fugl til. Eitt kvørveggjupar hevur reiður í plantingini upp eftir bilhúsinum. Steggin er so spakur, at
sóu vit eisini eitt stórt felli í havinum. Eg haldi, at tað var hungur í havinum, bæði fyri fisk og fugl. Einki var at fiska og tað, sum var enn verri, var, at fiskaprísirnir eisini fóru í botn. Úrslitið
partur av føroysku matmentanini, ið eisini umfatar seyðahald, grindarakstur, at fara á flot, veiða fugl o.a. Hendan matmentanin er ikki innlimað í kapitalistisku marknaðarmentanina, men er ístaðin partur
um eitt slíkt kvøld. Fólk vitja umboð á bátunum hjá hvørjum øðrum, og onkur steikir búffar, kókar fugl ella bjóðar føroyskan viðskera. Kanska hevur onkur eisini eina harmoniku, sum plagar at fella væl
hesar søgur skaldskapur. Abbi mín var fyri einum løgnum tilburði einaferð. Honum dámdi væl at fleyga fugl, og hendingin fór fram eitt summar, hann var fastur maður á einum báti, ið á góðari ætt róði út undir
sum hava kostað mannalív. Aftur vanlukka í 1884 Longu 20. mars 1884 gekk “Nólsoyingurin” burtur á Fuglfjarðaboðunum á veg heim av útróðri. Her fórust 8 norðragøtumenn. Teir vóru: 1. Martinus í Jákupsstovu
Andrass var ættaður úr Haldarsvík, men gjørdist sýslumaður í Fuglafirði. Tí er Benny upprunaliga fuglfirðingur. Hann er sonur Lenu, f. Midjord, og Steingrím Samuelsen, sum gjørdist sýslumaður eftir
in svikið í eini tvey ár, og tí er týdningarmikið at hava henda møguleikan at kunna veiða djór og fugl. Hetta er týðandi partur av føðini hjá nógvum, serliga upprunafólkinum í smáplássunum. Bygdirnar liggja
