renning, hevur sett alla aðra ítróttar dyrkan til síðis. Fólk í tætt sitandi klæðum, síggjast nú slíta asfalt í bý- og bygd. Vanlig fólk ferðast langa leið út í heim fyri at renna klassiska grikska bragdið,
vilja leggja ‘dúk’ á fløtuna. Men hendir nakað? Úti á Boðanesi, er nógv av svørðinum tikið burtur, og asfalt er sprænt oman í dalin. Hetta svarar helst til fleiri parkeringspláss í Hoydølum – men viljin er
Porkeri. Tað ger Sigurd Lamhauge, stjóri í Landsverki, greitt. Tó so verður grótframleiðslan til asfalt niðurløgd. – Grótframleiðslan heldur fram, men grótið skal í framtíðini ikki brúkast til asfaltf
at trívast í nýggjum býlingum, tá ikki er hugsað um annað enn tilvildarligar vegaføringar, betong, asfalt og alt ov fá parkeringspláss. Tað vil siga, at ikki er hugsað um trivnaðin hjá teimum, sum búseta
lívinum í veð. Tí harmar tað meg, tá nøkur vilja niðurgera íløgur í vegir og tunlar til íløgur í asfalt og betong. Hvar vóru vit sum samfelag, um vit ikki høvdu útbygt okkara undirstøðukervi so væl? TUNLAR
i samband til leysu oyggjarnar. Nútímans ferðasamband er ikki luksus ella bara íløga í betong og asfalt. Tað er íløga í undirstøðukervi sum treytar MENNING OG MØGULEIKUM KRING LANDIÐ. Bjørt Samuelsen
og ringdi beinanvegin til Mikkjal Helmsdal, landsverkfrøðing og segði honum, at vit máttu leggja asfalt á vegin áðrenn drotningin kom higar. Og tá hon so kom, koyrdi hon eftir asfalteraðum vegi, sum hevur
krevur eitt øðiliga stórt og heilt serligt viðlíkahald, er tað reint bluff. Øll viðurskiftir sum asfalt, ljós , ventilatión o.a., er tað sama sum í øllum øðrum tunlum í landinum, har veggjald verður goldið
Sandoynna um eini 5 til 7 ár. Bæði fyri sandoyggjafólk og okkum norðanfyri er talan um annað enn asfalt og betong. Skjóti vegurin til eitt nú Landssjúkrahúsið og aðrar almennar tænastur í høvuðsstaðnum
tekinið um, at borgarin hevur merkt ov lítið til økingina, er helst mytan um, at alt fer til betong og asfalt. Pástandurin hevur einki hald í veruleikanum, og ikki er ilt at gita seg til, hví flokkar við stórari