sær verri úrslit - eisini í sið­bund­num lærugreinum, sum lesing, mál, støddfrøði, rokn­ing, fysikk o.s.fr. Sosiali arvurin og vit – vitan kveistrað til viks Pisakanningarnar høvdu ta avleiðing fyri børnini

ymiska tørvin, og tíðina vit líva í – eitt nú er vorðið meira vanligt, at fleiri eru um ein bát/trøð o.s.fr. Vit fara eisini at gera tað lættari hjá teimum, sum eiga og leiga traðir í Tórshavnar kommunu, at

ævintýrliga rann­sóknarferð heilt aftur til eina fortíð, har ið vegasamband, streymur, telefon, útvarp, osfr. enn vóru ein ókend fram­tíð. Tað var ein verð, har ið pláss var fyri søgum og góðum forteljarum,

til Katekismus, lítil bók av sama slag 3 sálmabøkur drekkikrúss og silvurskeiðir songardýna, pútur o.s.fr. 80 seyðir yvir innistøðuna (tað sum garðurin var sagdur at bera) 1 mørk og 10 gyllin koma til skiftis

og mál. Mær tykir hetta sum eitt stríð um territorium, vald, ótta fyri at missa, gomul stríðsmál o.s.fr. Og tað má vera okkara skylda, at fáa viðgjørt tað opið og koma víðari. Tað er óneyðugt at siga,

nýggjheitsbræv, sum eitur ?Udspil? hevur viðgjørt evni sum t.d. fólkaskúlalógina, barnaansingarspurningin o.s.fr. Her er eitt aktivt fakligt forum, sum við fakligum eygum gevur eitt boð upp á komandi politisk mál

men tað kundu eisini øll, ið høvdu fylgt við tøkniligu menningini innan bjálving, ljós, innfrysting osfr. síðani miðskeiðis í 70?unum. Annars síggja vit, at vórðu ætlanir H&S/SEVs fylgdar, so var í dag 10%

læraraskúla í Havn. Hann kom suður í frítíðunum og varð biðin at spæla annað páskakvøld, annað jólakvøld o.s.fr., og hann spurdi so, um vit kundu bakka hann upp. Soleiðis komu vit at kennast og tað riggaði fínt

flagg - so er at finna rím til flagg - roynir nagg, vagg, agg - Jú, agg -: Ránsmenn bera til tín agg« o.s.fr. Sjálvsagt er lýsingin satirisk, men samstundis er hon ein góð mynd av fyribrigdum innan føroyska

Heimurin var ikki størri enn so, enn at í vatninum var báði Amerika Grønland, Ísland, Svínoyggin o.s.fr. Í hamrinum omanfyri bygdina var øll Svínoyggin við sínum hagapørtum og vit høvdu horn til seyð.