skipasmiðjuna, har kønar hendur gera umvælingararbeiði fyri russar. Alt koyrir upp á tað allar fagrasta, uttan at nakar leggur fót fyri russiska virksemi í Føroyum. Hví broyttu vit øll hugsan, bara tí
vera hart – og beiskt, tá ósemjur eru á arbeiðsmarknaðinum, og tá verða nógv knep nýtt. Tað nýggjasta hjá landsstýrinum er at samtykkja eina lóg, sum at kalla trekkir tenninar úr verkfallinum soleiðis
skulu tey varðveita sína feitu pensjón, sum tey í summum førum fáa, tá tey eru 60 ár, og í ringasta føri mugu bíða við, til tey eru 67. Ikki 67,5 ella 68. Og tey skulu heldur ikki slíta í tí eitt heilt
hvussu nógv menniskju bretska samfelagið hevur dripið, síðani føroyska samfelagið framdi seinasta deyðadómin í 1706. – Nei, tað kann ikki samanberast , plaga ignorantarnir at siga. Helst er tað
undraðust á vallyftini hjá Tjóðveldi upp undir fólkatingsvalið um, at hetta fór at verða tað seinasta fólkatingsvalið, tí Føroyar fara at taka loysing í komandi valskeiðið. Skuldi hesi boðini frá
núverandi spinndoktarar kjakaðust um ákærurnar ímóti Bjarna Hammer, sum komu fram í Sosialinum seinasta mánadag. Men álvarsomu ákærurnar um, at ein maður, sum bæði er løgtingsmaður, býráðslimur og l
ar kring allan heim, og hann helt uppá, at um stríðst varð nóg leingi ímóti USA, fór heimsins einasta stórveldi at falla eins og gamla Sovjetsamveldið. Í ovastu politisku leiðsluni í USA, í CIA og í [...] úr Afganistan í tveimum Black Hawk-tyrlum inn um markið til Pakistan at taka ella gera av við ringasta fíggindan hjá USA. Mangan verður sagt, at veruleikin kann vera ótrúligari enn teir filmar, sum royna
fór at koma í blaðið. Men so varð ikki. Eg fái meg illa at trúgva, at redaktiónin á Føroya einasta dagblaði, sum kemur út meira enn eina ferð um vikuna, hevur skert tað grundlógartryggjaða s
frá øllum gávunum til Føroya fólk. Ein fyrstuhjáltaska er send í hvørt hús. Tað er eisini í fínasta ordan. Vit vita, at nógvir stórir skaðar og vanlukkur av eldi henda í heimunum. Tí átti tað at
til fyri at seta meira gongd á, go tí er tað av týdningini, at vit nú duga at húsast á skynsamasta hátt. Men vit síggja ikki hetta uppsvingið í øktari nýtslu, sum vit áttu og fegin vildu sæð. Sambært