lagdir undir hatur, eins og gjørt verður í dag við - og fyribeindir! Nær hava jødar eins og muslimar og teirra líkar katolikkarnir herjað heilar heimspartar og lagt teir undir seg og við svørði í hond noytt [...] øll hjá § 266b-hyklarunum! Hykl er grikskt og merkir sjónleikur! Vit og skil, virðileiki og siðsemi verða skírd fordómar , og tey, ið standa fyri tí, ið rætt og sømiligt er, kallað fundamentalistar í talibanskum [...] krákurnar venda. Og tað er júst har Sølvará og autopilotur hansara Rolf Guttesen eru endaðir. Ikki bert er Sølvará farin í feriu frá seriøsari søgufrøði, men hann er emigreraður. Út um tíð og tein. Og omaná tað

re blev fuld af lidelse og afsavn og kostede fire mand livet. Om efteråret 1940 kom AXEL CARL i fart til Rotterdam og på Østersøen. Midt i juni 1941 sejlede det fra Hamburg og gennem Kieler­kanalen. Ladningen [...] embeds­mand ombord og under­søgte skibet. Ingen af de søfarende måtte nu gå i land, og der blev sat skildvagter ved landgangen og i maskinrummet. Kort efter blev private radioapparater beslag­lagt og skibets r [...] igen med jernbane, og humøret steg. Messedreng Ove Skotte fortæller: »Der var kun en ting galt: retn­ingen. Nu var vi søfolk, og vi kunne alle sammen se stjerner og skygge­­striber, og hvis vi skulle frigives

Mangir vóru menninir og mong vóru fótasporini hjá teimum, ið knossaðu leypar í kavaroki, stormi, regni og góðveðri hesi ár, mann eftir mann, á Landavegnum. Undir hvíling við Skeivutræbrúgv og Bøkkinum, vóru [...] tíðina og var heima so tíðliga, at eg kundi skifta, vaska mær og fáa mær morgunmat, áðrenn eg skuldi møta til arbeiðis kl. 9. Effektiv orkusparing Tað var ofta kegl millum tey, sum nýttu torvið, og tey sum [...] burtur, tók tað tveir tímar til gongu aftur og fram. Hagar tað var stytst, tók tað ein tíma. Her kann skoytast uppí, at Andreas Ziska í bók síni »Tórshavn – lív og vøkstur« greiðir frá, at hin 14. august 1833

systirin og maðurin deyð. Ásla letur sera væl at, hvussu gott hon hevur havt tað í Onglandi. Hon var sera væl móttikin av foreldrunum hjá Stan. Stan og Ásla fingu tvær døtur, Marina og Sharon, og tær eiga [...] flestu fluttu við teimum til Bretlands. Yvirhøvur komu tær væl fyri, og nógvar hava við monnum og eisini børnum vitjað aftur til Føroyar, og hetta hevur skapað eitt serligt samband millum londini bæði. Nú fer [...] Sumbiar. For­eldrini vóru Margretha og Óli Kjærbæk. Tey vóru sjey systkin í alt. Ásla var yngst, og er nú einsamøll eft­ir. Hini vóru Sverri, Sigrid, Amanda, Meta, Óla Svend og Hjart­vard. Í 1943 kemur Stanley

Thorshavns flittigste og dygtigste Borgere af den ældre Slægt i Graven. Herom vidner først og fremmest hans Hus og Ejendom ved Landevejen – et af de smukkeste Huse i Thorshavn – med Blomster og Træplantning omkring [...] gaaet dertil, indtil hvert enkelt Stykke var gennemarbejdet med Hakken og Skovlen og Spaden og hvad der nu skulde til af Værktøj og Redskaber for at udføre et trofast Arbejde paa vort primitive Landbrugs [...] Jógvan, og var hetta eis­ini sárt. Men Brynhild kann gleða seg um at hava eina góða familju. Døturnar og teirra eru nógv um hana. Brynhild og Olfert hava nú í mong ár ár búð í Konradsbrekku, og hetta hevur

griffil og ein blýantur. Ein lítil njarðarvøttur var til at turka talvuna við. Eg hevði funnið hann í fjøruni og hevði so goymt hann til henda hátíðarliga dag. Lærarin og eg kendust sera væl, og eg gleddi [...] Her var tosað um mangt og mikið. Bóndin við Sjógv hevði eisini postin, so posthúsið var eisini í handl­i­­num. Tað lá eisini á honum, at vøra og mjólk kom umborð á mjólkar­bátin, og at vøra eisini kom í [...] um skúlataskuna, og hvat ið var í henni.Mamma hevði seymað mína tasku. Hon hevði honk og skuldi berast í hondunum. Hvat var so í henni? Tað var ABC bókin, ein lítil roknibók, ein talva og penalhús. Í tí

uppá land í Føroyinga­havnini og so at kalfatra skipið. Hetta bar til, tí tað var so stórur mun­ur millum fjøru og flóð, og arbeiðið varð gjørt í fjøru. Fekk deyðsboð og bræv frá pápanum samstundis Í 1949 [...] við konuni Else og teirra trimum børnum. Fólkatalið við Ljósá hevur í mong ár ligið milum 30 og 40. Saman við Svínáir er Ljósá partur av Eiðis kommunu. Inntil 1944 vóru Oyri, Oyrar­bakki og Norðskáli eisini [...] millum Dan­mark og Svøríki. Hann flutti fólk, sum rýmdu undan týskar­um, og eisini jødar til Svøríki, tá ið lagt varð eftir teimum í oktober 1943. Móti endanum á krígnum varð hann tikin og dømdur til deyða

sum sær", og tað hevur hann púra rætt í. Másin hevur bert tann eina motorin, og ein kann ímynda sær myndina, tá hann í ivaveðri liggur út fyri lendingina á Kirkju og stjórar oljutunnur á land og motorurin [...] tørv og hug til eitthvørt eins og øll onnur, tað veri seg av heilsuligum, mentanarligum ella sosialum slagi. Fyri at fáa nøkta mangan tørvin, noyðist eg av oynni. Men hesir tørvir verða vigaðir og tugdir [...] tugdir bæði væl og virðiliga, áðrenn støðan verður tikin og sum oftast hvørva teir harraleysir við tóma Másanum. Bæði pengapungurin og tíðin, sum skal setast av siga "auv auv". At fara ein túr til Havnar við

tilsyne­lad­ende drev for Vind og Vove, og i Skibets Nærhed en Trawler. I Kik­kert kunde man se, at det hava­rerede Skib manglede baade Stor­mast og den halve Mesan, og paa den tilbageværende Fokkemast [...] land­synningi og ringari aldu. Róðrið oyðilegðist, seglini skræd­n­aðu, og stórmasturin og hálvi mesanmasturin brotnaðu. Pump­urnar riggaðu ikki ov væl. Tá vóru teir komnir norð um Hetland, og skipið rak [...] greitt frá støðuni umborð, og hon var vánalig bæði omandeks og niðri undir. Har »laa alt hulter til bulter og Vandet stod højt paa Dørken. Helt agter sad Besætningen krøbet sammen og i en ynkelig For­­fatning

til útróðrar hendan dagin. Vit sótu og prátaðu. Tá kemur ein smádrongur inn og sigur, at pápin sín, Jón, biður Jóannes kom inn til sín. Eg fari, og bóndin er blíður og týður. Har vóru nógv børn inni. Eg [...] at vita, hvar hann búði, og hvar hurð­in var. Eg bankaði uppá hurðina. Ein genta letur upp. Eg biði góðan dag, og hon svarar aftur. Eg sigi hvør eg eri, at eg var føroyingur og var komin higar at rógva [...] Steintór Jóhannisson og spyr, hvar vit skulu rógva út, og hvat felag vit skuldu lata fiskin til. Eg segði, at vit ætlaðu at binda okkum til Aldufelagið. “Tá verður tú blessaður og vælkomin”, svaraði hann