streym. Streymurin verður brúktur í verksmiðju, sum framleiðir bjálvingartilfar úr burturkoyrdari ull og byggitilfar úr burturkoyrdum pappi og pappíri. - Vit hava roknað út, at við tí burturkasti, sum

Ravnsfjall greiddi frá um føroysku ullina, og onkur listarkvinna úr Svøríki, tók nakað av føroyskari ull við sær heim til Svøríkis. Tað er neyvan ilt at gita, at føroyska umboðið í nevndini, Jógvan við Keldu

gingu bygd úr bygd og biddaðu ull. Um summi av hesum var eisini tann yvirtrúgv, at tað kundi geva óeydnu at nokta teimum ein ullalagd. Tað kundi vera nógvir sekkir av ull hesi fólk biddaðu sær. Tá ið hesi

yvirskriftin er eftirfarandi, Himmiríki á jørð. Ein náttúruvakur oyggjabólkur við 70.000 seyðum, hvørs ull einaferð hevði nógv virði. Eggjandi brellbiti Á ferð í Finnlandi herfyri vóru tað fleiri ferðandi,

vanliga hoyrdi kvinnuliga leiklutinum til, áttu at verðið varðveitt, eitt nú tað at virka burtur úr ull, tað at binda og tað at gera ost og smør úr føroyskari mjólk. Meiri sermerkt var tað, at løgtingslimir

hvussu ymisk pløggini eru. Mest sum øll hugsandi sløg av tilfari eru brúkt, líka frá fínasta silki til ull og leður, frá stásiligasta skrúði til tað meir jarðbundna. Og øll hava tey sítt heilt serstaka útrykk

vóru eisini hópin av brúkslutum at síggja á framsýningini. Onkur hevði spælt sær við hugflogið við ull og ymsum tøvdum pløggum, meðan onnur høvdu verið í holt við seymimaskinu. Nógvir av lutunum vóru kanska

rnar eru í serflokki grovar, so hevur Tórbjørn samstundis munnin - ella kanska pennin - fullan av ull. Tann, sum lesur greinina hjá Tórbirni, fær at vita, at hansara landsstýrismenn - Annfinn og Jørgen

fram í klæðunum. Tað er altíð eitthvørt føroyskt sermerki í klæðunum. Tað kann til dømis vera føroysk ull ella bindimynstur. Mong munnu tey vera, sum minnst ein gulan og svartan topp, sum Eivør hevur verið [...] nevnir hon ein grønan kjóla, sum Eivør var í, tá hon fekk virðislønir handaðar herfyri. Ein grønur ull kjóli, sum hon bar ómetaliga væl. Eisini skaraði hon framúr, tí hon sum tann einasta kom í einum kjóla [...] Tað, sum Svanhild fer at sýna fram, eru ikki beinleiðis nøkur pløgg. Hon lýsir tað sum ein nevi av ull og 4.000 metrar av tráði, sum hon so evnar eina "kropsinstallatión" burturúr. Og so fer Jógvan at gera

ljós. Klæðini hjá víkingum vóru eisini ørvísi enn okkara. Tey gjørdu klæði úr plantum og djórum. Ull frá seyði bleiv til dømis karða og spunnin til tógv. Hetta kann man eisini gera hjá víkingunum. Ofta