Gjáramorgunin hoyrdust grindaboð í Vágum. Tað var manningin á tyrluni hjá Atlantslfogi, ið sá nakrar hvalir millum Presttanga og Trøllkonufingur um hálvgum tíggju tíðina. Boð vóru beinan vegin givin s

smábátar og útróðrarbátar fara um fjørðin minti ikki sørt um, soleiðis sum tað er, tá tey hava rópt grindaboð. Nógvu KÍ viðhaldsfólkini fingu trý stig til hús við sær aftur, tað telur nógv, og viðhaldsfólkini

Tað varð rópt »Grindaboð!« í Havn fyrrapartin sunnudagin. Ikki sum í gomlum døgum, gamaní, men tað fór sum rótasúpan gjøgnum býin, at nú var eitt kók í væntu. Og tað var ikki eiti á kók tá til stykkis [...] hevði funnið grindina við Stongina og eftir sjóvarfallinum var skilabest, at reka hana til Havnar. Grindaboð kunnu fáa sjálvt tann besta mannin at leypa úr sínum góða skinni, og tað var júst tað sum hendi

gongur beint ímóti hesum endamáli. Fyri at brúka eina mynd: Javnaðarflokkurin glaðar og rópar grindaboð, og roykurin er øgiligur. Men í rópunum og roykinum sleppur grindin, og sambært hesum uppskoti fáa

var um ein ungan drong, ið var yvirkoyrdur. Hesin breyt lærið og fekk somuleiðis heilaskjálvta. Grindaboð Løgreglan í Vestmanna sigur, at einasta uppringingin, ið tey hava fingið um jólini, var jólaaftan

var um ein ungan drong, ið var yvirkoyrdur. Hesin breyt lærið og fekk somuleiðis heilaskjálvta. Grindaboð Løgreglan í Vestmanna sigur, at einasta uppringingin, ið tey hava fingið um jólini, var jólaaftan

var um ein ungan drong, ið var yvirkoyrdur. Hesin breyt lærið og fekk somuleiðis heilaskjálvta. Grindaboð Løgreglan í Vestmanna sigur, at einasta uppringingin, ið tey hava fingið um jólini, var jólaaftan

Føroyingar so frægt kristnir, at teir hildu hvíludagin heilagan. Rithøvundurin nevnir tó, at tá ið grindaboð vóru, vórðu tey eisini borin í kirkjuna, og at menninir skundaðu sær ljódliga út haðan og í grind

Um 19.00 tíðina leygarkvøldið løgdu 12 springarar beinini í Húsavík. Tað byrjaði sum grindaboð, men tað vísti seg skjótt, at talan var um springarar. Ikki er so vanligt, at springarar leggja beinini í

fastari í minnið enn alt annað, tey upplivdu hesar dagarnar í Trongisvági, var tá ið tey róptu grindaboð í Hvalba. Næstan allir luttakararnir á leguni tustu á dyr og sluppu sær upp í bilar og fóru til