javnaðarkvinna trúgvi eg uppá eitt samfelag bygt á solidaritet og rættvísi. Vit vilja: Lyfta tey, sum bert hava fyritíðarpensjón ella fólkapensjón og samhaldsfasta Síggja til, at fyritíðarpensjónistar í serligum

d í næstbestu donsku hondbóltsdeildini. Fara vit sjey umfør aftur í tíðina hevði HC Keypmannahavn bert fimm stig fyri 18 dystir, og vóru dømdir til niðurflyting. Nú hevur liðið vunnið fimm av teimum seks

eisini undir trýsti sum ongantíð fyrr. Tí er tað alneyðugt, at vit sum samfelag taka ábyrgd – ikki bert við orðum, men við greiðum politiskum avgerðum, sum tryggja eina veruliga vernd av náttúruni. Nát

føroysku bygdamentanina og vit eru takksom fyri hana, tá vit skulu selja landið. Men bygdamentanin verður bert varðveitt so leingi, sum onkur býr á bygd, og við núverandi gongd kunnu vit skjótt missa mentanarlig

til viks, seta egnan pening, ognir o.a. trygd í váða fyri at nøkta tín og mín tørv og eftirspurning. Bert við at nøkta tín tørv kann vinnan skapa avlop. Avlop er sostatt eitt mát fyri, hvussu væl ein fyritøka

fáu. Tí skulu vit sjálvandi heldur ikki taka nakað brúkaragjald fyri kjarnutænastur – hetta skapar bert størri ójavna. Javnaðarflokkurin hevur sum eitt aðalmál at tryggja at øll, uttan mun til bakgrund

eina einfalda vælferð fyri tey, sum veruliga hava tørv á henni, muga fleiri batar gerast. Hetta er bert ein av fleiri. Helena, X við lista C

” til børn, ung og familjur og broyta fokus frá diagnosum og útgreiningum til tørv lyfta tey, sum bert hava fyritíðarpensjón ella fólkapensjón og samhaldsfasta at liva av styrkja arbeiðið móti rúsevnunum

áheitanir árliga. Og so kunnu vit bara ímynda okkum, hvussu nógv ikki siga frá, so uttan iva er hetta bert tindurin á ísfjallinum. Harðskapur hevur mong andlit. Tað kann vera likamligur harðskapur ella sálarligur

yrkingini hjá Ismari Joensen. Tjaldrið, ver vælkomið her, tú bert boð um ljósar løtur, og tín ljómur yvir fløtur ljóst og kátt mítt sinni ger. Tú bert boð um sælan sóma fyri Føroya land og tjóð, og vit hóma [...] alneyðugt, at vit føroyingar skipa okkara samfelag so væl sum gjørligt, so at tað gerst innbjóðandi – ikki bert hjá nøkrum, men hjá øllum teimum, ið leitaðu uttanlands, at flyta heim aftur á klettarnar. Og sum