ni tók til »Fram kemur hann við hálvari ferð«. Koyrdi nú vesturyvir gjøgnum Baskaralandið framvið San Sebastian, býnum vit ofta hoyra um, tá tað er okkurt við E.T.A., tí harðrenda loysingarfelagskapinum
a. út frá lógini um vinnuligan fiskiskap, er einki at siga til. Hetta skulu teir gera eftir bestu sann-føring uttan mun til góðskuna av lógarsmíðinum. Men landsstýrismaðurin hevur aðrar uppgávur enn at
vera cool, fyri at nýta tann málburð, sum okkara unga fólk hevur tikið til sín úr útheiminum, og mín sann um ikki okkara fjølmiðlar eisini eru farnir at nýta hesar fremm-andu málnýtslurnar, við tí úrslitið
list fram sum tað størstu hóttan, samfelagið hevur. ? Hesin prestur við fleiri øðrum, kennir ikki sann-leikan og hevur ikki innlit í tað, sum hann tosar um. Andalig fanatisma er nakað heilt annað, og sum
hvørvur. Í dag hoyrir tú ikki tað stuttliga og ramliga, teir gomlu viðingarnir kundu taka til: “sannhoytin var tann – halgadoy – tað skal eg banna tær uppá”. Svínoyardialektin hjá Jukim Olsen
Gott nýtt fyri eina krabbagággu við klønum pengapungi. Á vegnum niðan fer tummilin út aftur, og mín sann um ikki ein bilur steðgar. Glaðir fara vit inn, og so avstað. Nú rennur mær í hug tað, sum ferðahandbókin
kríggið og hitta fólkini hann arbeiddi saman við. Og nú skuldi tað so vera. Hann tók flogfarið úr San Fransisco til Reykjavík. Eftir steðg har í nakrar dagar fór hann til Danmarkar og síðani gekk leiðin
kríggið og hitta fólkini hann arbeiddi saman við. Og nú skuldi tað so vera. Hann tók flogfarið úr San Fransisco til Reykjavík. Eftir steðg har í nakrar dagar fór hann til Danmarkar og síðani gekk leiðin
implicittir leikmenn ikki víst evni til at reflektera um sínar egnu leiklutir. Uttan neyðugan kritiskan sans hevur annar skrivað av uttan at viðgera evnini á vísindaligum grundarlagi. Fyrri kláraði ikki so frægt
búgva her. Misskil meg ikki, eg havi ikki nakað ynski um at mínar døtur partout skulu drekka seg frá sans og samling hvørt vikuskifti, tá tær koma í tann aldurin. Men eg vil 1000 ferðir heldur at tær sleppa
