gongur beint ímóti hesum endamáli. Fyri at brúka eina mynd: Javnaðarflokkurin glaðar og rópar grindaboð, og roykurin er øgiligur. Men í rópunum og roykinum sleppur grindin, og sambært hesum uppskoti fáa
men Janus Djurhuus í hamferð, vilstur í tíð sum allir hemingar. Rópini frá fótbóltinum ljóða sum grindaboð, eg kundi svorið uppá, at úti á gøtuni ljóðar sum øll hoyggja. Lýggjar, rívur ganga so friðsælt
eyguni eftir mær. Mær rann í hug, tá eg sum smádrongur var í kirkju í Vestmanna, tá tað rópti grindaboð, og øll fóru siðiliga út eftir gólvinum, sum vanligt við teimum innastu fyrst, líka til mannfólkið
væntandi aftur í morgin. Tað ráddi um at vera hvíldur til dagsins verk Ein morgun hetta summarið rópti grindaboð í Stóruvág, og hvør maður fór í grind. Nú mátti hoyggj vera hoyggj, ella mátti konufólkið einsamalt [...] at hjúnalagið varð bygt á skeivum grundarlagi uttan kærleika millum hjúnini. Ein dagin rópaði grindaboð í Stóruvág. Boðini komu úr Norðfirði. Nakrir bátar fóru í grind. Jóan var við einum av bátunum.
Manchester kanalini, og mynstraðu í Ellesmere Port. Ein onnur er fyrsta ferðin eg var í Skálafirði. Grindaboð vóru í Botninum og vit báðir Ólavur Gregersen, morbróður, hildu avstað, hann var íðin grindamaður
Ein sunnudagur, 23. juni, hendir nakað. Tað var gott veður henda dagin. So frætta vit, at tað var grindaboð í Hvalba. Vit vóru jú eisini farnar til Suðuroyar at uppliva okkurt, so fleiri okkara vildu sleppa [...] Ein sunnudagur, 23. juni, hendir nakað. Tað var gott veður henda dagin. So frætta vit, at tað var grindaboð í Hvalba. Vit vóru jú eisini farnar til Suðuroyar at uppliva okkurt, so fleiri okkara vildu sleppa
Føroyingar so frægt kristnir, at teir hildu hvíludagin heilagan. Rithøvundurin nevnir tó, at tá ið grindaboð vóru, vórðu tey eisini borin í kirkjuna, og at menninir skundaðu sær ljódliga út haðan og í grind
Júst nú liggja bátar við grind beint uttanfyri Argir. Á løgreglustøðini sigur vakthavandi, at bátar eru hjá grindini, men meira fæst ikki at vita júst nú. Tað er tó greitt, at grindin verður rikin á S
Løgreglan fekk fyri hálvum tíma síðan boð um, at ein grind var funnin í Svínoyarfirði. - Ein bátur er hjá grindini og grindaformenninir har norðri hava fingið boðini, men annars vita vit ikki nógv mei
Fyri einum tíma síðani varð boðað frá, at ein grind lá stutt úr landið vestur úr Vágseiði. Fyri eini løtu síðani komu bátar til hana, og grindin gongur norður eftir ímóti Fámjin. Enn tora tey ikki at