valstríði, har Kennedy fekk 49,7 prosent av atkvøðunum ímóti teimum 49,5 hjá Richard Nixon. Valskipanin gav honum kortini 303 valmenn, meðan Nixon bara fekk 219. Soleiðis kundi Kennedy gerast forseti, hóast [...] Hann var forsetin í kalda krígnum, og í embætistíð hansara var eitt nú Berlinmúrurin bygdur. Kennedy gav boð um innrásina í Svínavíkini og legði størri dent á kríggið í Vietnam. Hann setti eisini ferð á
av Hvítanesi, fyrr umrøddur í hesi røð. Hann var gubbi Hilmar, son Dánjal. Tá ið Petur fór avstað gav hann Hilmari sína urketu til minnis um gubban. Hon er enn til í ættini. Petur var giftur við Grethu [...] eisini fram sína yndisliga dans, men tó dámar henni sjálv filmin betur. Ein stór forrætning, hon var í, gav henni fult útstýr til at fara til Australien við. Á skipum og jarnbreytum ferðast hon nú altíð frítt
fyri, at føroyingar varðveittu skriftmálið. Vit hoyra ofta sagt, at tað var V. U. Hammershaimb, sum gav okkum bókstavin ð, og rætt er tað. Við íblástri frá vinmanni sínum, Jón Sigurðsson, professara og
fyri, at føroyingar varðveittu skriftmálið. Vit hoyra ofta sagt, at tað var V. U. Hammershaimb, sum gav okkum bókstavin ð, og rætt er tað. Við íblástri frá vinmanni sínum, Jóni Sigurðsson, professara og
hondum ið sleptu». Tann persónligi gudsóttin gav ein lívsvísdóm, sum kunningarsamfelagið í dag saknar. Tað var ikki nøgdin av vitan ið taldi, men júst dýptin, sum gav styrki, segði Helena Dam á Neystabø, sum
ri, men av tí at ikki var so nógv arbeiði á Akureyri, fluttu tey í 1936 til Reykjavíkar, har hann gav frálæru í sangi og klaverspæli, stjórnaði sangkórum v.m. Gunnar andaðist í 1970, 69 ára gamal. Síðan
fyri Toppigarðin o.s.fr. Jú, sanniliga var hetta ikki bara ein føðingardagur, men eisini løta, ið gav fólki góðar umstøður at minnast og gleðast aftur á góðar grønar dagar. Børnini vóru eisini mong í tali
sum hoyrdi til. Trøðna legði hann inn, so tit kundu velta epli og klára tykkum sjálvi við tí, hetta gav. Hetta gjørdist trygga heimið hjá tygum og tygara sjey systkjum, ið høvdu ein góðan uppvøkstur uppi [...] havt ein sterkan vilja til at klára alt sjálv, og eitt sindur treisk hava tygum eisini verið. Tað gav at býta ta einu ferðina, eftir at tygum sum 97 ára gomul vóru komin higar á Lágargarð, og tygum tann
dagsins ljós í rímsmiðjuni í Áarstovu. Sangurin var tó lítið og einki kendur í eini 2-3 ár. So í 1906 gav Jógvan Waagstein út “Songbók Føroya Skúla”, har kom eisini hesin sangur uppí. Við bókini fylgdi eitt
at tað altíð er orðadráttur. - Pápi mín segði altíð, at eg skuldi ikki fáast við politikk, tí tað gav ikki nógv, sigur Petur Jacop flennandi. So Petur Jacop fór ikki politiska vegin, hóast ein ávísan áhuga