hóast fiskurin kanska fæst bíliga her í Føroyum. ?Føroysku fyritøkunar eru smáar og hava ikki ráð at binda fisk á goymslu, sigur Petur Mohr, virkisleiðari á Norðís á Éiði, sum væntar, at fiskaprísurin sum
tí sum er, tí vit hava ikki ráð til ein dýran skúla ? eftir donskum leisti ? har dreingir læra at binda grýtulappar? Vit kunnu sjálvandi halda á at reksa upp mál, ið landsstýrið roynir at skúgva til viks
tyrluflúgving av hesum slagnum. Uni Danielsen setti millum annað spurnartekin við, hví landið skuldi binda seg til eitt felag og eina tyrlu í 10 ár. Nógvar broytingar henda á hesum økinum nú, og hann helt
POENGIÐ hjá Jenisi var og er, at landsstýrið, við at binda fyri landskassan og leggja sektina á, at stórur partur av samfelagnum koyrir út av tromini, í veruleikanum hevur sett fót fyri sær sjálvum og
Eftir henda fundin í CITES er tað nú ein uppaftur størri spurningur, um tað yvirhøvur loysir seg at binda Føroyar til CITES. Lagnan hjá norska uppskotinum á CITES fundinum gevur okkum heldur eitt greiðar
tað er haðani, ið leiðsla floksins má kjølfestast. Í fyriliggjandi uppskoti, kemur floksleiðslan at binda floksskipanina og tingbólkin saman soleiðis, at flokkurin meira kemur at virka sum ein eins. Henda
tryggja, at einki óvanligt fer fram við brúk av kjarnorku, tá hann kemur til kai. – Tað er fyri at binda um heilan fingur. Eisini skal verjuskipið Brimil fylgja kavbátinum, tá hann nærkast. Hví skal tað
Jóannes Rasmussen, soleiðis at bókin eisini gerst eitt slag av tekstligari jarðfrøði, har orðini binda høvundan til staðið, til steinarnar, til fjøllini, til elligomlu jørðina, sum egið í savninum kennir
Frágreiðingin kann í samráðingunum brúkast sum grundgeving fyri, at tey mest dáklandi londini skulu binda seg til at gera meira. Her skulu fleiri ítøkilig tiltøk setast í verk í ár, sum kunnu vera við til
hent úti á Reyni, høvdu vit ikki ein framskygdan býararkitekt, sum hevði orðið í síni makt. Hví ikki binda um heilan fingur, steðga ætlanini um parkeringshús í Bøkjarabrekku, og hugsa eitt sindur øðrvísi?
