av hugsanum og kenslum, sum eg fái sett í perspektiv í mun til okkurt, sum onkur annar hevur sagt. Ofta er tað ein yrking, eg havi lisið, sum eg so onkursvegna reageri upp á, og burtur úr hesum kemur ein [...] sangarin Bono er eitt.. .ehm. ..alter-ego? Eg havi onkuntíð fangað meg sjálvan í at hugsa, at mítt lív ofta hevur útviklað seg rættiliga paralelt við tónleikin hjá U2 og tekstirnar hjá Bono. Eg eri uppvaksin

hetta kann viðføra, at eittarin verður yvirspældur við yvirgongdum (tað hendi ofta), og eisini tí at restin av verjunialt ov ofta kemur upp á millumhond, tí økið hjá hvørjum einstøkum leikara at verja gerst

sálarhirða, men kanska hava tey bert brúk fyri einum føroyskum práti. Tað er ofta tilvildarligt, hvønn vit koma framá. Ofta er tað eftir vitjanir á Hotel Thorshavn, at vit hitta fólk, men hvussu so við

heilt fitt av útlendskum skarvi higar, seinni uppá árið. ? Tað síggja vit, tí teir eru merktir. Td. er ofta nógvur útlendskur skarvur at síggja í Nólsoyarfirði, men tað er ikki fyrr enn frá hálvan november [...] honum dámar væl at skjóta fugl. Og hann er bara partvíst samdur við hinum báðum fuglamonnunum. Hann er ofta úti við báti, og hann heldur ikki, at skarvurin er nakað minkaður í tali. Hann plagar at vera eina

lættvunnin kristiligheit stendur honum líka fjart. Men tað, at hesin mótsetningsfulli heimur við síni ofta ófatiligu lagnugongd eisini kann vísa á góðan vilja og ediligar gerðir ? er hansara uggi og treysti [...] William Heinesen um Heðin Brú, men eg loyvi mær at halda, at hann sigur ikki sørt um seg sjálvan, so sum ofta er, tá ið høvundar skriva um aðrar. Tað er ikki bara Mortensen magistari í Glataðu spælimonnunum,

Jan-Allan røkkur langt upp – men søkkur eisini djúpt. Saga JAM fer inn í myrkar krókar av lívinum, sum vit ofta vilja fjala. Tað er tað, sum ger hana virðismikla, menniskjaliga – og sanna. Sannari enn flestu bøkur [...] nær. Og eru tær ævisøgur, ið eru bygdar upp sum leksikalar endurgevingarnar at almennum fakta, ikki ofta júst ”innanopin orð”? Eg hugsi tað. Tí er Saga JAM sannari enn tað mesta, vit lesa av slíkum. Hóast

gularøtur til døgurðan, og vit gleða okkum at sessast, tá sett er á borðið. Kokkurin sigur, at tað er ikki ofta, hann keypir føroyska grøði, men tá hann er heima, og høvið býðst, dámar honum væl at stuðla teimum [...] seinasta lagi til jólar. - Tá tú bæði hevur mólk og grøði, soleiðis sum vit hava, verður arbeiðsdagurin ofta langur, men við grøðini er tað Jónhild, sum er drívmegin, og hon er óføra røsk, sigur bóndin í Uttastovu

um teir ikki eru góðir) verða fluttir ella ikki. Tíðarneyðin ger tað ikki minni spennandi. Tá verða ofta nógvir reyðir leikir gjørdir, og ilt er at siga, hvør endar sum vinnari. Soleiðis var hjá Luitjen

sálmin "Gud signi várt fólk, har tað siglir og rør", sum Gudmund Bruun týddi til føroyskt, og sum vit ofta syngja minningardag teirra sjólætnu. Seinasta ørindið sigur soleiðis: Guð, gev okkum øllum tað landið

. Tað er ongin møguleiki at siga nakað sum helst um hvat óvissan er. Eitt av tí mest bannsetta ið ofta verður gjørt í hesum høpi er, at roknað verður við trimum dømum, har tað eina sigst verða optimistiskt