Nú er summarferian enda, og skúlar og barnagarar eru opnaðir aftur. Flestu lýstu størv eru sett, ofta av sama persóni sum misti tað tá summarferian byrjaði. Og soleiðis hava okkara treytir verði í nógv

Filmsummælarar fagna sjáldan jólafilmum, sum heldur ikki vinna virðislønir serliga ofta. Kortini eru jólafilmar sera væl umtóktir, og nógvum dáma sera væl at síggja teir somu jólafilmarnar, sum altíð enda

eyðkennir eina serliga tíð í parlagnum. Bæði eru forelskaði og hava stórar dreymar um tilveruna saman! Ofta verður sagt, at parlagið hevur trý stig. Fyrsta stigið er, BRÚÐARFERÐIN. Hetta er tíðin, tá ið alt

ár. Men tað, vit finna, kann gerast stóra gleði okkara, tá vit læra/viðurkenna, at tað einfaldasta ofta er tað vakrasta og tað innara tað dýrabarasta. Soleiðis kunnu vit gera jólini einføld og hugnalig

at knýta serliga Eysturoynna og høvuðstaðin ógvuliga tætt saman. Henda kollvelting verður títt og ofta havd á lofti, tá ið okkurt skal niðurleggjast ella niðurlaðast, sum liggur úti um landið. So skuldi

hava ein sterkan, almennan fjølmiðil. Men vit eru ikki altíð nøgd við viðgerðina, og sjálvur havi eg ofta harðliga kritiserað KVF - bæði tá politisk mótstøðufólk og partafólk hava verið órættvíst viðfarin

sum vilja verða klár til summarið. Mona Breckmann, persónligur venjari og coach, greiðir frá at vit ofta gera okkum sjálvi ør við ymiskum djús kurum og líknandi, og hóast tað onki er galið við at vilja koma

fordómar um tey. Tey fáa møguleikan at fortelja, hvat tey hava lært og duga. Tað er eingin loyna, at ofta er lætt at villast í heitunum á nýggju fakunum og útbúgvingunum. Tá kann eitt prát svara nógvum spurningum

og viðurkenna, at eg ongantíð havi hildið røðu í so mætum selskapi fyrr. Sum borgarstjóri fær man ofta høvuðsleiklutin á talarastólinum, men nú kenni eg meg lutfalsliga lítlan, tí eg standi á palli saman

útlendingar mugu læra ikki bara føroyskt, men eisini danskt. - Eg lesi, skrivi og tosi føroyskt. Eg fái ofta at vita, at eg tosi so gott føroyskt, men kortini havi eg fingið at vita, at eg ikki tosi nóg væl