fyri at verða viðgjørd, verða framløgd innan 5. mars. Dagurin er ivaleyst ásettur fyri at tað skal bera til at fara í summarfrí í hampuligari tíð, men higartil hevur dagurin at kalla verið misnýttur av
Arnfinn Bech fegnast um útspælið og heldur, at tað eru nógv yvirskipað viðurskifti, sum tað eigur at bera til at tingast og semjast um í friðartíð ímillum samráðingarnar. ##med2## Serliga heldur hann ógreiðu
So er at byrja við at uppføra seg hareftir, gera lógina tíðarhóskandi og geva hesum fólkunum, sum bera alt økið uppi, veruliga viðurkenning og ordiliga løn. Støðan nú er skammilig. Hjálparfólkafelagið
tey hava lært sum børn, sum liggur longst á. Og hjá nógvum teirra er tað hetta, sum er við til at bera tey tað seinasta strekkið. Kennist nakar við hetta ørindi, at hvaðani tað stavar?, verður spurt á
Hoydal skundar sær víðari, hann er á veg á fund við íslendska forsetan, men hann steðgar á at bera kreppuboð: »Mitt í ringu krígsstøðuni í Ukraina og í Miðeystri mugu vit minnast til, at vit hava
blett á bringuni og um hálsin. Nevni hesa søguna tí, eg haldi, at Frits hevur fingið fleiri blettir at bera, so sum hjólið í listini, yndið í tónleikinum, at eggja, at rósa og stimbrað í skúlanum, eins og millum
Torfinni Smith, sála, síðani saman við Kristjani Dahl, sála, og so komu fleiri yngri uppí og vóru við at bera víðari. Fyrstu árini var tað í trongum umstøðum í Sjúrðargøtu. At flyta út á Argir mundi kennast
lærdi seg at samskifta og seinni at gerast ein kendur rithøvundur og politisk rødd fyri tey, sum bera brek. Tað var ein hugtakandi søga um áhaldni og um hug til lívið og felagsskapið gjøgnum lærdóm. Tá
sigur tey ógloymandi orðini: “Hetta er unikt – totalt unikt. Hvussu í allari víðu verð kann hetta bera til, at ein maður situr uppi í fjøllunum í Føroyum, og spýtir eina bók fyri og aðra eftir út á ein
Djúpa samkenslu senda vit Elsu og Georg við familju og tykkum øllum, sum stóðu Lisbeth nær. Og vit bera Lisbeth eina inniliga tøkk fyri tey tøk, hon tók fyri land og fólk. Við hesum orðum vil eg lýsa frið
