aftur á Vaglið. Tað er felagið Gist&Vist, sum nú eigur Kioskina hjá Astu – ella Kioskia hjá G, sum tey gomlu havnarfólkini kallaðu hana. Kioskin er frá 1935. Hon læt upp til ólavsøku tað árið. Johannes
fyrrárið. Í nýggja filminum ”Shoplifters” eru Osamu og húski hansara fíggjarliga illa fyri. Tí stjala tey í handlum at fáa til dagin og vegin. Dagin eftir at Osamu og sonurin hava stolið, møta teir eini lítlari
hjá náttúru, fólki, djórum og plantum og skipað viðurskifti á ymsu plássunum.'' Tað undrar meg, at tey ikki eisini kalla hetta fyri eina ''nýskipan'' ella er tað kanska nokk við einum misfostri av eini
upp í Tjóðveldi. Men hóast valið nærkast, so hava hvørki Tjóðveldi ella Sjálvstýrið boðað frá, at tey hava fingið nýtt valevni og nýtt tingfólk upp í flokkin. Tað hevur seinastu árini alsamt vundið upp
skránni, men allir møguleikar eru opnir. Hvat kunnu fólk vænta at hoyra í Norðurlandahúsinum? - Øll tey kendu hittini: “Eg siti so eina”, “Ró”, “Leygarkvøld í Havn”, “So ganga mini ár” og hópin av øðrum
meg við tað. Tannáring urin heldur ikki, at mammur eru kular. Lukkuvís eru 80 ́ini frammi millum tey ungu ídag. So vit hava eisini løtur, har bæði mamma og Tannáringur av álvara hugna sær saman. Onki
seinna finaludyst sínamillum. Fyrri dysturin endaði 25-17 til Neistan, og høvdu neistakvinnur tískil tey betru kortini á hondunum undan dagsins dysti. Gjøgnumgangandi fyri teir dystir, ið Neistin og Kyndil
kennist særandi, hvørja ferð vit verða mint á, at okkara Merki mest bara er til heimabrúk. - Nú ætla tey so at flagga við tí á bussunum í Keypmannahavn. Er tað tekin um virðing fyri flagginum - ella bara
hóskvøldið í síðstu viku, tá Birgir Kruse hevði samrøðu við hana og Sakaris Stórá um nýggja filmin, sum tey bæði, sum ávikavist rithøvundur og filmsleikstjóri, eru í ferð við skapa. Marjun var eisini spurd,
ahúsinum sigur, at beint nú snýr tað seg um at fáa screeningarnar settar í verk. Betur høli kunnu tey finna seinni. - Men eg kenni Landssjúkrahúsið. Ein fyribils loysn verður tann varandi loysnin, sigur
