hon er við í sangleiki. Í 1984 er eisini filmur á skránni og hon hittir eisini Mats Ronander. Tey giftast í 1985 í Stockholm. Sanne spælir aftur film og gevur eisini út soloplátu. Í 1989 er hon við í svenskum
hjálp, mugu fólk vita, hvat fer fram. - Ein kvinna fortaldi, at hon hevði eina dóttir sum skuldi giftast. Tey ynsktu at halda brúdleyp, og mamman var farin runt í grannalagnum at samla inn. Hetta frættist
tær kvinnur í Føroyum, ið hava uppalt egnu børn síni og annans við. Um samkynd skulu fáa lovi at giftast í kirkju í Føroyum, er ilt at døma um. Sum støðan er í dag kann hetta ikki lata seg gera. Prestur
burtur fyri at fáa eina útbúgving, fáa sær vinnuroyndir, fyri at sleppa sær burtur eina tíð, fyri at giftast, ella hvat tað nú kann vera. So eru tað tey, sum hava mist arbeiðið, ella ongantíð hava funnið tað
kedd, men eg kann ikki koma til tín, tí tað er teg eg syrgi. Eitt eg minnist væl, var tá eg skuldi giftast, tá búði tú í Danmark. Dagin fyri brúdleypi var tað ódnarveður, so Smyril sigldi ikki, so tað sá
einum lívi við epilepsi. Einum lívi, sum ikki er so nógv øðrvísi enn hjá øðrum. - Eg skal faktiskt giftast um eitt ár!, avdúkar Ása fyri Sosialinum. Mikukvøldið fer hon at greiða frá hvussu tað er at liva [...] ringfingri hennara glógvar ein vakur og nýggjur gullringur. - Vit tóku ring uppá fyri stuttum, og skulu giftast í august næsta ár, sigur Ása við einum brosi. Visti ikki, at tað var eitt anfall Ása Súnadóttir av
semestur afturat á háskúlanum í Haslev. Á hesum skeiðinum hittir hann so mammu. Tey bæði, Ida og Jákup, giftast í 1942 og búgva inni hjá foreldrunum hjá mammu í Hejls, sunnan fyri Vejle. Har eru vit tríggjar
Hanus og Janus so høvdu havt annan hugburð nú, enn tá teir søgdu seg ynskja at loyva samkyndum at giftast í Føroyum, eru tað júst teir, sum burdu traðkað fram og grundgivið. Veruleikin er kanska, at teir
Nonninum. Seinni møtir hon Arnhold Ellingsgaard av Eiði, og verða tey bæði góð við hvørt annað og giftast. Tey fingu børnini Anvør, sum er gift við Leivur Poulsen av Eiði, og búgva tey á Bornholm, Margrethu
Stutt eftir, at Hervør kemur til Havnar, hittir hon Jóan Hendrik Guttesen, sum er ættaður úr Bø. Tey giftast í 1962 og bygdu í Havn. Tey høvdu í fleiri ár Kjøthandil oman Stóragarð. Her var sjálvsagt nógv at
