deyðseldum. Ann Christin Olsen-Haines heldur, at talið av fólki deyðum í eldi er alt ov stórt. - Eldur viðførir hvørt ár, at menniskju doyggja ella fáa skaðar, og tað eru eisini stórir materiellir skaðar
og tá ið løgregla, og sløkkilið komu á staðið, kundu tey staðfesta, at talan var um eldáseting, tí eldur varð settur á í tveimum støðum inni í barnagarðinum. Les meiri um tað her: Royndu at seta eld á barnagarð
Vit hava tað øll gott! Tað sigur Finn Thomsen, skúlastjóri á Tvøroyri. Tá ið eldur kom í Varðan í morgun, komu boð frá løgregluni at fáa øll børnini úr skúlanum og út um trygdarøki, ið er 1000 metrar frá
eldfimt, sum var komið í køvrnina, sum knúsar timbur og annað, á Brennistøðini á Hjalla sum gjørdi, at eldur kom í ruskið í sjálvum køstinum, sum er framman fyri sjálvan brenniovnin. Úr køstinum verður ruskið
dansur. Endamálið við tiltakinum var at heiðra tilbúgvingini fyri arbeiðið sum varð útint, tá ið eldur kom í virkið tann 9. juni. Og endamálið var eisini at takka suðuroyingum øllum fyri hjálpsem og beinasemið
Tinghúsvegnum í summar. Tað siga tey á Kanningardeildini hjá løgreguni. Tað var 20. juli í summar, at eldur kom í húsini, sum felagsskapurin Anonymir Alkoholikarar halda til í, og tey fingu stóran skaða. Løgreglan
hugsa um Lauru Joensen á palli: Kærleikssøga aldarinnar, Feit og fregin, Eitt dukkuheim, Logi, logi eldur mín, Glataðu spælimenninir, Shirley Valentine - ja, vit kundu hildið áðfram. - Tú hevur ferðast kring
CNN, BBC, DR, TV2 o.ø., má sigast, at hugaligt var at fáa sendingina á skíggjan, undir heitinum »Tá eldur kemur í gamalt hoyggj«. Fyri hesa sending eigur Kringvarpið og kringvarpsstjórin, Annika Mittún Jacobsen
spurningurin settur um Gud sum faðir, eina móður, eina leyvu, eina ørn, ein kelda við vatni ella logandi eldur. Luttakararnir fingu somuleiðis at vita, hví tey fýra evangeli’ini byrja so ymiskt, og hvussu teir
Simon, hevði sett bóltin í málið. Stutt eftir steðgin varð 2-0, tá ið Clayton skoraði. Men so kom eldur í av álvara. Hjá teimum, vit hava tosað við, er semja um, at tað, sum rættiliga festi í fjúsið var