ikki helt um hugskotini hjá Svabo, m.a. fyri at betra um føroyska jarðarbrúkið. Svabo virkaði í somu ond sum Holberg sjálvur, ið fekst við nógv ymisk fag, og royndi seg sum alfrøðingur (polyhistor). Svabo
håndfaste, der udspiller sig i visse islandske sagaer – Njals Saga, eksempelvis, hvor de gode dør og de onde ler. Men nok om det. Striden har naturligvis undret mig. Jeg fatter ikke en brik. For jeg har gennem
håndfaste, der udspiller sig i visse islandske sagaer – Njals Saga, eksempelvis, hvor de gode dør og de onde ler. Men nok om det. Striden har naturligvis undret mig. Jeg fatter ikke en brik. For jeg har gennem
fremover ikke kan indgå i et samarbejde, som bygger på helt andre præmisser. Samarbejde er jo ikke af det onde. Jeg er meget glad for Statsministierens formulering om, at vi nu først må se, hvad den færøske befolkning
hondum tað bant teir við bondum íð rukku so víða sum verøldin rann. Og tíðin hon blásti við gandandi ond á lív íð var livað á bø og við strond, ein óskrivað søga, ein orðaleys røða um fólkið her livdi og
ein merkisverdur maður, eg kenni hann ikki enn, men eg veit, at hann hevur sveimað sum ein skapandi ond yvir Singapore síðan einaferð í fimmtiárunum og hann hevur verið oddamaðurin aftanfyri tað ovurh
Dalur, Húsavík, Skarvanes og Skálavík langt burturi, men frá hvørjum? Í dag er tað sum um ein ósjónlig ond reikar um heimin av miðsavnan, sosialari broyting ? modernitetur kalla tey tað, men hetta hevur eisini
hon ikki sær, er hetta um at vera henni ovboðið. Eisini hetta lýsir Tove, í stuttsøgusavninum Den onde lykke. Knud Mogensen var síðsti maður Tove. Ikki vird Bókmentaliga umhvørvið í Danmark var broytt
útí á einum víngarði, ið var framúr-skarandi, har okkurt gott vínið varð keypt. Her er ein onnur ond, eitt annað lyndi, ið ikki er týskt um so, men suðurtýskt. Fólk gloyma, at Týskland er so stórt, at
rsøgur og mytur. Titlarnir eru: »Det fortryllede Lys« 1957, »Gamaliels Besættelse« 1960, »Kur mod onde Ånder« 1967, »Don Juan fra Tranhuset« 1970, »Her skal danses« 1980 og »Laterna Magica« 1985. Høvundurin
