mál­um til før­oyskt. All­ir næm­­ing­­a­r­nir noyddust at stríð­­ast við at sláa upp í orð­a­bøk­ur­nar hjá Gyld­en­dal fyri so at gita, hvussu danska orðið æt á før­oysk­um. Sum vit prát­aðu, komu vit fram [...] venda okk­um til Gyl­d­endal at bjóða okk­um til at keypa teirra for­rit og týða donsku orð­ing­ar­nar til før­oyskt, so tað fór at vera lættari hjá næm­ing­u­num at finna fram til røttu føroysku orð­ini

stig, og mesta partin av tíðini vóru vit væl við, men vit tóku ikki av, tá ið vit fingu møgu­leik­ar­nar. Munurin var, at teir tóku av. Teir eru meistarar, og tað vístu teir ímóti okkum. Vit eru uppflytarar

landi­num og fyrimunirnir eru eyð­sýnd­ir, 2/3 av íbúgvum land­sins búleikast báðu meg­in við munn­ar­nar, og tað krevst ongin vísind fyri at fram­rokna sam­fela­gs­vinn­ing­in, nógmikið er at skoða menn­ing­ina

um.  Tá makrelur kemur inn í før?oyskt sjóøkið, inn á føroyska landgrunnin, ja heilt inn á firðir?nar, í jagstranini eftir føði, fyri at eta seg feitan í føroyskum sjó?øki, so gloypur hann øllum, sum “rekur

vøll­inum stríðast allir í bláum fyri lívinum og teir fáa løn fyri stríðið. Bólturin endar fyri føtur­nar á deilda topp­skjútta­num í deildini, Pálli A. Klettskarð. Minst tveir mans í reyðum standa í vegin

til heimlandið og føði­staðin. Serliga hesi seinnu árini vitj­aði hann ofta aftur heim á klett­ar­nar og í Havn. Eitt nú hev­ur hann í nógv ár verið heima á sam­felags­møt­un­um í Ebenezer, sum plaga at

a heilt og fult til landið (Heilsumálaráðið). Í øllum førum elvir ver­andi skipan, har komm­un­ur­nar í stóran mun skulu gjalda, meðan lands­myndugleikarnir valda, til ósemjur millum partarnar, og tí er

frá góð­um veðrið við stovuhita. Forsøgnin helt og lagið var av­bera gott, tá farið var í buss­ar­nar, sum skuldi koyra landsliðið og ferðafólkini til hvørsítt gistingar­hús. Ferðafólkini, sum tekur limir

dømis 10 mill­i­óir krón­ur utt­an at gjalda skatt. Kapi­tal­i­sera vit hes­ar sløku fýra mill­ión­ir­nar, sum áttu at fall­ið til skatt­ing­ar í ein­um, so svar­ar tað helst til skatt­in hjá ei­n­um lær­ara

Grønland og havumhvørvi var kanska eitt gott hug­skot ! Okkara umboð mugu gagn­nýta donsku politik­ar­ar­nar og donsku sendi­­stovurnar í EU, ST og NATO nógv meira, enn kanska gjørt hevur verið. EU er okkara