kr. meir enn ætla. Ein smeitur fyri flokkarnar. Ein skelkur fyri skipanina. Eitt stórt vónbrot fyri meg persónliga. Hvussu kundi nakað, sum var so átroðkandi neyðugt dýrka við heili 40 prosentum - úr 391

alíkavæl. Eftir nakrar dagar var tað ikki so festligt meira. Fólk spurdu seg fyri hjá fólki rundan um meg fyri at vita, hvussu tað gekst, og hóast eg legði eina dagsaktuella mynd á facebook og sipaði til

kanna málið. - Hvør skal taka ábyrgdina, skuldi kanningarstjórin komi til ta niðurstøðu, at eg bar meg rætt at, spyr hann. - Hvør skal so ábyrgdast fyri, at ein íløga á hálvaaður milliard, sum lá fullkomiliga

verandi og nýggjar uppgávur og tænastur hjá kommunum framyvir, og síðan tryggja neyðuga fígging. Lat meg gera greitt, at eg haldi, at hesar uppgávur innan eldraøkið verða best loystar í kommununum (nærum

frameftir. Hitt er tann akademiska greinin um føroyingar, og í teimum komandi varðunum fari eg at leggja meg eftir at prenta meiri av slíkum tilfari. Og næsti Varði, ið eftir ætlan kemur út tann 1. juni, verður

er nógv fyri, at vera vitni til slíkan glantrileik! Eg lovaði mær sjálvum, at eg skuldi IKKI leggja meg út í hetta, men við lærarunum, familjunum og talentunum í huga, kann eg ikki lata mítt síðsta orð verða

eyguni, fekk hann við gjøgnum oyruni. So sat tað, sigur Tórgeir Strøm. Sjógvurin dregur »Tú dregur meg sum ein magnetur,« ljómar á fløguni hjá Jens Lisberg, orð eftir Poul F – báðir suðuroyingar, eins og

tá hugskotini til bæði heimamarknað og útlendskan marknað skula loysast úr lagdi og fremjast. Lat meg enda við at siga, at eg haldi, vit skula nýta Skálatrøð til bæði landsins Tjóðpall og býarins konserthøll

gar. Eg havi arbeitt í náttarlívinum í Havn seinastu nógvu árini, so eg veit væl, at onkur heldur meg vera inhabilan, tá eg sum býraðslimur ætli at broyta upplatingartíðirnar. Til tað er at siga, at eg

kommununi fer væl niður um prísin í Havnini Mítt ynski er, at kollfirðingar standa saman og velja meg í býráðið. Eg vil broytingar fyri økið.