Løgreglan hevur kannað lastbilarnar

- Okkara meting er, at nógva lastbilaferðslan úr Líðini og út á Drelnes eftir umstøðunum hevur gingið væl higartil. Vit hava tosað við lastbilførararnar og teir, ið fylla bilarnar, og ferðslan er undir støðugum eftirliti, sigur Sommer Joensen, sýslumaður í Suðuroy

6Lastbilaferðsla

Í ein góðan mánaða ella so hava einir 7-8 lastbilar koyrt grót úr grótbrotinum inni í Líð í Trongisvági og út um Drelnes á syðra armi á Trongisvágsfirði.
Av og á er grót dottið av lastaðu bilunum, og tann eina dagin datt ein stórur klettur av einum lastbili. Hetta hendi innanfyri gamla elverkið í Trongisvági.
- Eftir hesa hending, fóru vit inn og kannaðu allar bilarnar, eins og vit tosaðu við bilførararnar og teir, ið standa fyri áfyllingini.
Sommer Joensen, sýslumaður í Suðuroy, sigur, at bilarnir eru í góðum standi, og líkt er ikki til, at teir hava meira uppí lastini, enn loyvt er. Somuleiðis er ferðin í lagi.

Lastingin avgerandi

- Hinvegin er altavgerandi, hvussu bilarnir verða lastaðir. Verður grótið fylt upp í ein "topp" í lastini, og ein stórur steinur endar ovast, er skjótt, at grót kann detta av. Tað er hetta, sum er hent í nøkrum førum, men í flestu førum hevur talan verið um smærri grót. Hetta kunnu vit sum løgreglumyndugleiki ikki lata um okkum ganga.
Sommer leggur dent á, at tað er ábyrgdin hjá hvørjum einstakum lastbilførara, at grótið í lastini liggur soleiðis, at tað ikki dettur av bilinum, tá ið koyrt verður.
- Vit hava soleiðis latið førararnar vita, at dettur grót av lastini, verða teir "noteraðir" fyri brot á ferðslulógina, sigur hann.
Sýslumaðurin sigur, at løgreglan fylgir væl við og fer støðugt at hava eyguni við lastbilaferðsluni.
- Hetta er eitt arbeiði, sum fer at taka langa tíð, og tí er tað okkara uppgáva at syrgja fyri, at ferðslan er forsvarlig.
Hann vísir á, at allastaðni, har so nógv og tung ferðsla er, er skjótt, at fólk gerast ótrygg; tí er ógvuliga umráðandi, at teir, ið koyra bilarnar, vanda sær um koyring og áfylling sum best.

Skúli og børn

Í Trongisvági er stórur skúli, og flestu børn skulu á ein ella annan hátt tvørtur um landsvegin fyri at koma til skúlan.
Sommer sigur, at løgeglan hevur onga beinleiðis fráboðan fingið frá foreldrum um hesi viðurskifti, men hann hevur skilt, at onkur hevur vent sær til kommununa.
- Flestu børnini, sum ganga í skúlanum í Trongisvági, koma uttanífrá, og nógv verða koyrd bæði í og úr skúla.
Hann vísir á, at sjálvsagt eru tað eisini tey, ið ganga í og úr skúlanum.
- Men her eru vit so heppin, at børnini kunnu ganga undir vegnum ? gjøgnum eina smogu, um tey ikki vilja ganga tvørtur um vegin, har lastbilarnir og ferðslan annars koyrir. So, her eru vit nokso væl stillaðir, sigur sýslumaðurin.

Ferðin í lagi

Sommer Joensen sigur, at tá ið so nógv og tung ferðsla fer eftir vegunum, slepst neyvan undan klagum.
Hann leggur tó dent á, at teirra kanningar vísa, at lastbilarnir koyra ikki skjótari, enn loyvt er.
- Tá ið ein stórur og tungur lastbilur kemur koyrandi eftir vegnum, kann ferðin ofta tykjast nógv størri, enn hon veruliga er.
Sommer Joensen sigur at enda, at løgreglan hevur skipað ferðsluna soleiðis millum gamla elverkið og niðan til Hvalbiartunnilin, at bilar, ið koyra vestureftir, halda at fyri teimum, sum koyra eystureftir.
- Sum heild, halda vit, at tunga lastbilaferðslan millum Líðina og Drelnes higartil hevur gingið væl, sigur sýslumaðurin at enda.