Eg var ávara: á:renn eg fór ni:an á Hotel Føroyar. Galla er vori: stórt í Føroyum. Hóast hesum lat eg _ fyrrverandi útsetin _ meg bara í ein gliturtopp og svartar buksir.
Sum eg tók feil.
Longu í gongini inn í veitsluhøli: fekk eg fyrsta sjokki:. Sí:ir kjólar í silki, pelsar rundan um akslarnar, og hári: uppsett upp á teir mest fantasiríku hættir. Her var einki spart upp á hvørki sminku ella hárspray.
Eisini mannfólki: hev:i hugsa: eitt sindur longur enn til tann si:bundna klædningin. Nógvir vóru í litríkum skjúrtum. Hári: var styla og slipsini vóru brei: og ofta hvít.
Sjálvandi vóru ta: eisini tey, sum vóru í heldur vanligum klæ:um, men ofta høvdu tey eina stuttliga detalju - eina smykku, eitt belti ella skógvar sum lyftu klæ:ini.
Naka giggut ella yt var ikki at síggja. ìhvørtfall sást ta: ikki aftur millum alt glitur og gull.
