at ákæruvaldið ikki hevði megnað at lyfta próvbyrðuna í málinum. Tí varð kvinnan fríkend. Ákærin, Katrin Thorsvig Hansen, sigur við Kringvarpið, at ákæruvaldið onga viðmerking hevur til dómin í løtuni.

Hon byrjaði í nýggja starvi sínum 15. juni. Katrin Elisabeth er 42 ára gomul, uppvaksin á Viðareiði og býr í Kollafirði. Katrin Elisabeth er útbúgvin Cand.Mag. í føroyskum máli og norðurlendskum bókmentum [...] Umframt arbeiðsroyndir hevur Katrin Elisabeth gjørt felagsarbeiði og sitið í kirkjuráði her heima og uttanlands og tikið virknan lut í andaligum arbeiði. Síðani 2024 hevur Katrin Elisabeth verið í starvi í [...] Bíbliufelagið út nýggju týðingina av Nýggja Testamenti. Arbeiðinum við hesi útgávu hevur Katrin Elisabeth staðið fyri. Katrin Elisabeth skipaði vegna Bíbliufelagið fyri vitjan og fundum í Føroyum við aðalskrivarunum

settur á ein valseðil eftir at atkvøðan var latin. Landsrætturin metir tí, at talan var um valsvik. Katrin Thorsvig Hansen, høvuðsákæri, sigur við Frihedsbrevet, at landsrætturin metti, at krossarnir á viðkomandi

landsrættinum vóru samdir um, at ákærvuvaldið ikki megnaði at lyfta hesa próvbyrðuna. Høvuðsákærin, Katrin Thorsvig, sigur við Kringvarpið, at hendan avgerðin er endalig. Málið er ikki nóg prinsippielt at

Fosturforeldrafelagð skrivar, at Katrin og Tórður bjóðaðu góðan morgunmat og greiddu trivnaðarnevndini frá, hvussu tað er at vera fosturforeldur. Hvussu gevandi tað er, men eisini, at tað til tíðir kann

vóru sambært heimasíðuni hjá virkinum, fimm í tali. Tey høvdu hesar nøgdir: Isafold (250 tons), Katrin Jóhanna (900), Fagraberg (2800), Norðingur (1900) og Borgarin (2450 tons). Á heimasíðuni verður ikki

Tað sigur Katrin Thorsvig Hansen, høvuðsákæri, við Kringvarpið. – Vit bíða við at úttala okkum, til lógin er lýst og komin í gildi, sigur hon sambært Kringvarpinum. Løgtingið samtykti seinnapartin við

viku 21, sum er vikan, vit nú eru í. Skipini, sum landa hesa vikuna, eru Birita við 2000 tonsum og Katrin Jóhanna við 1400 tonsum. Í síðstu viku - viku 20 - høvdu tey á Havsbrún fýra landingar. Tað vóru

man kundi gera hvør sítt. So fyrimyndarlig bæði. Børnini vóru títt og eitt og alt. Vit í skopiini, Katrin, Tórun, Guðrið og Maria, føla at vit kenna tykkara børn so væl, tí tú vart so røsk at fortelja okkum

til sálmasangin og so at enda við einum rættaliga kveikjandi og øðrvísi postludium, og væl rungaði. Katrin Mortensen fortaldi eina søgu, ið síðani bleiv knýtt av hvørjum einstøkum fingri á hondini, soleiðis