inum er frammanundan dømt til at miseydnast, tí teir hava stikni til bæði heimastýrislóg og ríkisfelagsskap. Fullveldisfólk hava hildið seg havt funnið út av nøkrum heilt ótrúliga genialum, nevniliga at
millum Føroyar, Danmark og Grønland. Tá segði hann soleiðis: »Tað verður neyðugt at skipa okkara ríkisfelagsskap av nýggjum. Eg droymi um ein ríkjafelagsskap við trimum sjálvstøðugum londum. Mín framtíðarmynd
har Føroyar standa sterkar – IKKI einsamallar - men trygt og sjálvstýrandi innan ein nútímans ríkisfelagsskap. Vit hava ikki ráð at lata okkum draga inn í eitt spæl, sum vit hvørki hava boð ella bók fyri
í Forsætisráðnum. Tí tað, haldi eg, ikki bara er ein fyrimunur fyri Danmark, men eisini fyri ríkisfelagsskap okkara. Men tað er jú ikki mun lutur at gera av, hvussu tey gera í føroysku og grønlendsku flokkunum
ikki, at føroyingar ikki ynskja meira sjálvræði. Og hví skal tað vera í andsøgn til ein ríkisfelagsskap, at fólkið í Føroyum setir nakrar treytir fyri, hvussu viðurskiftini í hesum landinum
Kalda kríggið – fyrr og nú Føroyar eru, umvegis okkara ríkisfelagsskap við Danmark, partur av trygdarsamgonguni NATO. Síðan hendan samgongan varð skipað, hava vit verið umfatað av hennara verju og av somu
føroyingum sonn lagnuval. Tí valini koma at standa um loysing frá Danmark ella framhaldandi ríkisfelagsskap við Danmark. Eftir at Føroyar fyrst í nítiárunum hava verið ígjøgnum tað størstu búskaparkreppu
føroyingum sonn lagnuval. Tí valini koma at standa um loysing frá Danmark ella framhaldandi ríkisfelagsskap við Danmark. Eftir at Føroyar fyrst í nítiárunum hava verið ígjøgnum tað størstu búskaparkreppu
slóðbrótandi í statsrættarligum høpi uttan nakað fortilfelli? Nú spurningurin um at definera Ríkisfelagsskap er so nógv frammi, so er tað bæði rætt og rímuligt, at eisini umboð fyri andstøðuflokkarnar koma
n« í ólavsøkurøðu løgmans í 2012, tá hann segði: »Tað verður neyðugt at skipa okkara ríkisfelagsskap av nýggjum. Eg droymi um ein ríkjafelagsskap við trimum sjálvstøðugum londum«. Og so var
