snýr bókin seg um teir trupulleikar, sum standasta av ovurnýtslu av rúsdrekka. Tó so, bókin er ikki bara ein peikifingur, sum sigur frá, hvørji tekini kunnu vera, tá ein starvsfelagið, familjulimur ella
Landssjúkrahúsið sjálvt ger ein ansingarstovn er eitt mál, sum eg sjálv havi sóknast eftir, heldur enn bara at krevja ansingarpláss í teirri kommunalu skipanini. Hon sigur, at starvsfólkið á Landssjúkrahúsinum
antin bandið sent til Havnar ella verða tíðindini send yvir internetið. Lindin ætlar, at tað ikki bara skulu verða teir, sum hava ágóðan av fólki uttanfyri Havnina. ? Okkara fremsta mál er at víðka um
gingið undan í stríðnum fyri at tryggja suðuroyingum oljuvinnuna. Viberg Sørensen sigur, at hetta bara er enn eitt dømi um hvussu líkaglaðir politikkararnir eru við Suðuroynna. ? Tak til dømis Strandferðsluna
sum var farið í gongd fyri langari tíð síðani, soleiðis at vit og oljufeløgini framvegis bíða eftir bara nøkunlunda vitan um, hvørjar høvuðstreytir føroysku myndugleikarnir vilja áseta í leitiloyvunum. Jóhannus
ein part av Verðini, hóast okkara Merkið enn ikki sleppur at veittra frítt millum hini. Skulu vit bara lata hetta ómetaliga tjóðskaparstríð spakuliga fjara burtur og drukna í at gera føroyskan politikk
eina stórhavstjóð, sum ræður yvir 300.000 ferkilometrum av havøki og røkkur norður um pólkringin. Bara hetta átti at verið nóg mikið til at sagt okkum, at lógin hoyrir fortíðini til. Burtur úr okkara vøkru
Hetta er fjórði málleysi dysturin í hesum endaspælinum. Metið er sjey málleysir dystir og tað eru bara spældir 16 av 64 dystum. Tað skal sigast, at dysturin ikki var óáhugaverdur. Bæði liðini spældu við
Norðoya tunlunum eru afturgoldnar. Tí skulu vit í framtíðini ikki gjalda fyri íløgur í tunlarnar, men bara fyri rakstur og viðlíkahald. Sjálvstýrisflokkurin mælir frá, at rakstur og viðlíkahald av tunlunum
sjónleikinum “Veitslan” ið varð framførdur á Betty Nansen Teater á Frederiksberg. Einrøðusjónleikurin “Kom bara inn, eg skal ikki gráta” við Jógvan Andreas Joensen hevur eisini verið framførdur. Nú gleða vit okkum