verður mett at hava ein vissan skyldskap, sum eitt slag av parallel-teksti, við Poe-skaldsøguna The Narrative of Arthur Gordon Pym . Yrkjarin Poe verður av mongum hildin at vera ein av fedrunum at tí lýrisku

heimi, í einum ørkymlandi globalum veruleika. Við hesum søgum síggja vit, hvussu stóran týdning narrativ og mytur hava, hetta at kunna siga frá eini søgu, við ávísum aktørum, stevnisskráum og samansvørjingum

ikki tolir ella hevur trupulleikar við sínum egna eksistensi. Onkursvegna royna vit at finna okkurt narrativ um okkara lív, sum er at yvirskoða, og av tí at vit altíð uppliva eksistensin úr egnum sjónarhorni [...] niður í tað svarta holið, sum flestu okkara kaga niðurí viðhvørt. So vit noyðast nokk at velja eitt narrativ til okkara tilveru. Tað frelsandi flotið í hesum narrativinum kann til dømis vera Jesus, meditatión

visse kræfter misbrugt til en kynisk politisk mobilisering, hvor Hamas' åbenlyst antizionistiske narrativ blev udbasuneret. Der blev blæst til en farlig ild, og jeg følte et dybt ubehag ved at stå der,

fyri síðani at koma við subjektivum tulkingum. At hetta kolliderar við ymisk galdandi “politisk narrativ” er greitt. Hugsi at klaksvíkingar ofta “ynskihugsa” um støðuna og gongdina hjá Klaksvíkini, (tvs

we are all mortal”. - John F. Kennedy í talu við American University, Washington D.C. juni 1963. NARRATIVE John Fitzgerald Kenedy varð skotin fríggjadagin 22. desember 1963 klokkan 12.30 á Elm Street á Dealey

í Vesturheiminum hava gjørt nógv fyri at verja Ísrael, dylja teirra ræðuleikar og stuðla teirra narrativ. Er tað hugsandi – hevði eg spurt hann – at orsøkin til, at Ísrael hevur “tapt miðlakrýgjið”, er