tað tú var. Fyrst av øllum var tú tvøramaður. Heimbygdin stóð tær næst, tú gav títt til menning og styrki, har tað stóð á. Tað er tungt at skiljast, men veruleikin er tann, at við føðingini er deyðin knýttur
viðkomandi, hvør hann/hon nú er, um fyrigeving. Men tað krevur bæði dirvi, styrki og sjálvransakan at gera slíkt. Eina slíka styrki átti Helena Dam á Neystabø. Her var frægari stiril í. Hon tók avleiðingarnar [...] órættvísi, væntandi mannarættindum o.s.fr. her í lívinum, uttan at ein kann skjóta seg undir hetta emni. Styrki skal til. Tað er flestu okkara í holdi borði, at vit kunnu leypa framav. Gjørd ger fær onga vend
mánað seinni, tá ljóð var sett á fyrsta sinnið til hetta nýggja tólið. So við og við var sett meiri styrki á, og aftaná umleið hálvt ár var styrkin, har hon skuldi liggja. Hetta var heilt heilt ótrúligt,
norðanlondunum rundan um okkum vísa hagtølini, at umleið 1% av íbúgvunum hava sjónstrupulleikar, við styrki mett til, at tey eru sjónveik. Í Føroyum er hetta talið nakað hægri, tí ymsar eygnasjúkur koma oftari
slíkum uppskoti. Kunnu vit fáa hann at taka undir við tí, so fær hetta hugskotið eina heilt aðra styrki enn bert um ein partur av føroyskum politikarum tekur undir við tí.
slíkum uppskoti. Kunnu vit fáa hann at taka undir við tí, so fær hetta hugskotið eina heilt aðra styrki enn bert um ein partur av føroyskum politikarum tekur undir við tí.
fortelur Tróndur Patursson og leggur aftrat: ? Og so er tað hann sjálvur í bíbliuni, Samson, hvørs styrki lá í hárinum - kanska er hárið míni følihorn, ið merkja náttúruna ? eitt slag av antennum, sum fanga
Um vikuskiftið var 25 ára gamla Bodil Mohr Hermansen úr Havn við í kappingini um danska meistaraheitið í klasiskari styrkilyfting, sum var í Albertslund, og har endaði hon samanlagt næstfremst. Bodil,
eru við í kappingini, og beinanvegin í innleiðandi kappingini, sum var týsdagin, vísti Jóannes sína styrki. Hann bleiv nummar fimm við 681 stigum – ella í veruleikanum nummar fýra, tí hollendski Stef Willems
monnum. Eftir fyrstu lítlu startrunduna var av álvara sett ferð á feltið. Tá var at kenna sína egnu styrki. - Eg hevði vant á rutuni frammanundan saman við Boga. Vit sóu, at tað fór at snúgva seg sera nógv