sigla til Sørvágs. Avgreiðslurnar vóru niðurlagdar, og allar avskipingar fóru um Tórshavnar Havn, hagar fiskurin, sum útflutur verður, varð fluttur við bili. -Tað er greitt, at slíkt merkist, sigur Eivind

luttakarum og skuldi fyrireikingarbólkurin fyrireika luttakararnar í sínum øki og nýta alnótina, hagar frástøðan var ov stór. Fyrireikingarbólkurin hittist í Keypmannahavn, afturat at nógv samskifti var

Hvussu skjótt tað kann gerast, verður treytað av vøkstrinum í føroyska búskapinum. Tá eru vit komin hagar, at vit kunnu taka støðu til ríkisfelagsskapin, leys av fíggjarligum bindingum. Hetta merkir, at vit

til vegin fyri framman lá. Loknir vóru barnadagar, ævintýrið ein enda fekk. og tú leitaði burtur hagar, hvar øll og alt eftir klokku gekk. Nú tú rundar sekstifimm árini bert vú væl, hóast brim og brotasjógvar

til vegin fyri framman lá. Loknir vóru barnadagar, ævintýrið ein enda fekk. og tú leitaði burtur hagar, hvar øll og alt eftir klokku gekk. Nú tú rundar sekstifimm árini bert vú væl, hóast brim og brotasjógvar

síðan her búði eitt upprunafólk, sum lívbjargaðu sær sum veiðifólk. Fólkið livdi sum normadur og fóru hagar veiðan var at fáa. Tað merkir, at tey í dag ikki eru so materalistisk ella hugsa longur enn til dagin

høldar, og gjørdu ætlanir fyri ferðina. Meðan eg var í Klaksvík, hevði eg reikað fyri at vit sigldu hagar eftir, at vit høvdu pakkað bátin. Fólk í Klaksvík vildu síggja Olgu og biðja okkum farvæl áðrenn vit [...] einasta møguliga sponsorin. Eg kendi á mær, at eg hevði eina skyldu til at føra bátin og manningina hagar fyri at vísa okkara takksemi. Men Klaksvíkin mátti av skránni. Ikki tykkum at siga, eg var vónbrotin

úr Nuuk var um hesar leiðir, tí teir umvældu eina gamla beding á Arsuk leiðini. Teir vóru komnir hagar við einum 20?tonsara, og skiparin á Norðvíkingi heitti á teir um at hyggja at botninum. Leygarmorgunin [...] manningin útpurrað. Manningin fekk valið ímillum at sigla við skipinum til Nuuk ella at verða fluttir hagar á annan hátt, t.d. við tyrlu. Allir ynsktu at verða umborð. Kavarabáturin Hanne Gitte, sum lá uttan

møtast við mammu og babba í Havn, sigur Shaila. Hon skuldi sjálv fara yvirum við Teistanum, men ávegis hagar hugdi hon nærri at skúlataskuni. Hon varnaðist, at taskan var skorin upp, penalarhúsið var teknað

sjóøki. Hartil strámenn, advokatar og stjórar, sum við seráhugamálum snara vinnuni aðrar vegir enn hagar, ið vinnan eftir mínum tykki tænir samfelagnum best. - Fiskivinnulóggávan sigur greitt, at vit skulu