Setrinum, styrktir, tí Setrið lýkur somu góðskukrøv, som aðrir útbúgvingarstovnar eisini gera. Stutt sagt hevur góðskuskipanin stóran týdning fyri Fróðskaparsetur Føroya sum partur av altjóða útbúgvingar-

til, tíverri. Og av tí at eingin granni vil seta eitt annars gott grannalag upp á spæl, verður einki sagt. Tað ber ikki til, at kommunan letur borgarum trø og annars heitir á teir um at planta, men ikki tekur

trimum fundum við umsiting hjá TK, mentamálanevndina hjá TK og SST. Á øllum fundunum hava vit greitt sagt, at ross og súkklur hoyra ikki saman og at vit frámæla ætlani. Á fyrsta fundinum fingu vit at vita

húsaleigu og bústaðarlán.Teir skulu eisini gjalda fyri hita, mat, bil og barnagarð. Vit høvdu neyvan sagt við einum elektrikara: “Tú ert fantastiskur til títt arbeiði. Tað, tú gert, hevur stóran týdning fyri [...] atgongumerkir í samband við konsertir. Vit eiga í minsta lagi at viðgera málið, tí hvør av okkum hevði sagt ja til eina mánaðarløn á 14.400 krónur, tá hon er uppá tað hægsta? Tí vit kunnu ikki bara elska føroyskan

Fisk­i­dag­a­skip­an­in roynir at røkka sama máli við at regulera arbeiðsinnsatsin. Tað verður ofta sagt, at fisk­i­menn mugu góðtaka skipanina, um hon skal rigga. Tað er ein fyri­mun­ur. Men eins og í øðrum [...] fiski­dag­ar­nir stóran part av tíðini ikki hava verið tann bindandi av­mark­ingin av fiskiskapinum. Sagt verður, at vit nú nærkast, at fisk­i­dagarnir eru bindandi, men tað vórðu bert umleið 6000 av um­leið [...] vera eitt argument fyri at lata vera við at regulera veiðuna bein­leið­is. Tað hevði svarað til at sagt, at vit ikki eiga at krevja skatt, tí summi kortini snýta í skatti. Loysn­in er ikki at gevast við

vanligt, at 2 -3 árgangir eru í sama flokshøli, tí næmingagrundarlagið er so lágt. Tað verður mangan sagt vera avbjóðandi. Í størri skúla eru fleiri starvsfólk um uppgávurnar, og tað ger støðuna munandi minni

Eldraøkið hoknar. Í summar hava fleiri avvarandi alment kært sína neyð. Teirra kæru eldru fáa snøgt sagt ikki ta hjálp teimum tørvar. Tað er óvirðiligt. Stórt trot er á røktarheimsplássum, sum er kommunal

koma og taka ímóti heiðurinum. -- Rúni í Lágabø og Marita Vestergaard í Lágabø Tað verður mangan sagt, at vit liva í eini tíð, har fólk ganga meira og meira upp í seg sjálvan, og at ongin ger nakað fyri

skrivað handritið saman við Rasmus Birch. Ane og Thomas eru á veg til at verða skild, men hava enn ikki sagt børnum sínum frá avgerðini. Thomas ætlar at flyta saman við nýggju unnustu síni, tá Ane brádliga fær

aftrat kafé’ini og soleiðis skamt niðanfyri tað, sum nú verður bygt. Her hava hjúnini á Mølini áður sagt, at ætlanin eitt nú er at hava nakrar íbúðir, sum dreymurin er at leiga út til ferðafólk, sum vilja