til HM-undankappingardystirnar móti Bosnia-Hersogovina við einum meistaraheiti í viðførinum. Fyri tey mongu hondbóltsáhugaðu á Strondum og Skála, og har á leiðini er tað eisini stuttligt, at StÍF hevur

skemtileik, meðan spanska almenna tænastustøðin RTVE í staðin fer at senda eina aðra tónleikasending. Tey trý londini hava longu víst sítt boykott við ikki at luttaka í kappingini. Tilsamans fimm lond boykotta

fari eg at grundgeva tað, sum longu er nevnt í røðuni, áðrenn tey ymsu málsøkini verða útgreinað. Fyrst nøkur ítøkilig dømi um úrslit trý tey farnu árini, síðani nøkur mál, sum ætlanin er at náa í hesi tingsetu [...] Somuleiðis verður víst til frágreiðing um norðurlandamál, har tey viðurskiftini eru nærri lýst. Her skal tí bert verða trivið aftur í tey mál, har nýtt er komið fram. Marknasamráðingar Í samráðingunum [...] nýttir til eftirlønar- og útbúgvingarskipanir. Roknað verður við, at tey, ið fáa fólkapensjón, gerast fleiri, og samsvarandi fækka tey, ið skulu gjalda fólkapensjónina. Fyri at tryggja sær ein peningaligan

fyrr. Hann flytir húsini niðan til Áarvegin har Hafnia er, og seinni verða tey seld til M.C. Restorff. Seinni byggir hann tey kendu húsini í Gongini, har landsbankin er nú. Tá ið Rasmus fór at eldast gjørdist [...] Jóan Peter Evensen. Hann giftist við Fridu, dóttir Jens Christian, beiggja Jóan Petur. Tey vóru tískil systkinabørn. Tey fara vit eisini at koma aftur til í komandi parti. Rasmus og rýpurnar Tann einasti av [...] Føroyum er sera áhugaverd. Í røðini Hendur ið Sleptu hava vit havt fleiri áhugaverdar frásagnir um tey av Müllerættini í Havn, sum eru jarðað í gamla kirkjugarði. Hesi eru gamli sýslumaðurin H.C. Müller

Stefansdóttir (1756-1816). Um hon var føroysk ella norsk er ikki greitt. Í Noregi fáa tey Onnu Mariu Svendsen (1794-1837). Tey koma til Føroyar umleið 1804, og hevur Amund heitið kommandørsergentur. Hann er [...] ætlað sum rós. Í 1819 kemur Amund fyri barn við ta 33 ár yngri Onnu Mariu Joachimsdóttir (1797-1861). Tey fáa í januar 1820 sonin Hans Jacob Amundsen, men hann doyr longu í mai. Anna Maria, dóttir Amund, giftist [...] giftist 12. september1816 í Havnar Kirkju við skræddaran Óla Justinussen (1788-1837) av Toftum. Tey fáa í minsta lagi níggju børn. Tað einasta av teim­um, vit vita meira um, er Svend Olesen, pápi Óla Svend

stór framgongd tey seinastu ár, og bygdin hevur nú umleið hálv triðja hundrað íbúgvar. Eitt tað fyrsta, ein leggur merki til, tá ið ein siglir inn eftir fjørðinum og nærkast bygdini, eru tey stóru og prýðiligu [...] Poul á Dunganum nevndur í dagligari talu. Tey vóru kend og avhildin av nógvum føroyingum. Hús teirra stóðu nær við bygdarvegin, og tað er ikki ov nógv sagt, at tey vóru eins og ein miðstøð fyri komandi og [...] torv ber hon nú sum fyrr. Hon hevur verið og er manninum ein góður og trúgvur stuðul. Sjey børn fingu tey, seks synir og eina dóttir. Ein sonur er deyður, meðan ein annar, Adrian, er giftur í Havn. Hinir fýra

fitt av polakkum, sum arbeiða á virkinum. Annars søgdu tey á Neska­up­staði, at tey merktu ikki nógv til kreppuna, sum ríður Ísland sum ein marra. Tey fingu heldur ikki nakran lut í upplopinum sum var. Hetta [...] er eisini her, tey mest merkja sviðan. Men á hesum leiðum hava tey mest hildið seg til fiskivinnu, og har eru umstøðurnar tær somu, sum tær hava verið alla tíðina. Sagt varð eisini, at tey sum vildu arbeiða [...] saltaður umborð á Fox. Hetta gekk væl, og talið av føroyskum skipum, sum komu til eysturfjarðirnar øktist tey næstu árini. Tvey skip komu til Seyðisfjarðar árið eftir Fox, og í 1874 vóru tað fimm skip. Til Norðfjarðar

loki. Fyri betur at síggja kong fór fólk uppá lokið. Tey hava verið fleiri enn gott var, tí knapp­liga brotnaði lokið, og fólkini fóru beint í køstin! Tey hava tó neyvan hildið tað verið stuttligt. Við Marshall [...] ein stór grind, ið doyði í Havn í 1896. Pápi hansara stóð og slerdi uppi á Hvítanesi á einum stykki, tey kallaðu uppi á Ryssuni, tá ið hann sær nólsoy­ingar glaða fyri, at grind er í fjørð­inum. Grindin gekk [...] konufólkið av húsum og hjálptu honum at hála hvalin uppá turt. Tá ið so grinda­báturin komu aftur, lógu tey og skóru grind upp á Hvítanesi. Hvalurin var 8-9 skinn. Hetta var ein rættu­ligur fongur. Bóndin í

vit sótu har sunnumorgnar og fingu okkum at eta. Men so fært tú at hoyra tað einaferð enn. Tey minnini – tey síðstu – eru míni bestu minni fra Geilamylnuni. So syngur ein russisk fólkavísa: Og nú er vísa [...] Anna, konan, sum skapt var til hann. Fimm børn fingu tey. Hjá teimum var ongin neyð. Tí at heimið var alt, tá ið mest um tað galt, blíðskap settu tey hátt mangur datt innum gátt har øll sótu í semju og [...] Anna (1821-1895) og Poul Isaksen (1825-1889). Anna var dóttir Elspu og Andrass Mortansson, sum vóru tey fyrstu, ið bygdu Argir. Poul og Anna giftust í 1847. Foreldrini hjá Poul vóru Maren Poulsdatter f.

míl til gongu. Casement greiðir frá: ”Frá nær og fjar koma fólk at biðja meg um at hjálpa teimum. Tey mundu vera eini 100, sum vóru offur fyri ymiskan harðskap. Eg var knappliga hildin uppat at vera konsul [...] honum hevði kutað nógvar hend­ur, og at tað helst eisini var hann, sum hevði gjørt seg inn á Epondo. Tey innføddu, sum sótu har umkring søgdu, at tað vóru tveir aðrur vaktarmenn í býnum, men teir vóru ikki [...] Casement vitjaði her 22. august á veg niðan eftir Congoánni, men steðgaði á veg omaneftir 5-9. september. Tey sum tá vóru knýtt at støðini vóru Armstrong og konan, Heinreich Wallbaum, Ándré Boudor, Padfield og