Teir, sum vóru við á túrinum seinast, verða altíð bodnir við aftur. Eingin verður settur av. Liggur ikki fyri hjá onkrum, so verður plássið umborð boðið víðari. Soleiðis verður Johanna mannað hvørja hvítusunnu og útskiftingin er ikki stór, tí menn hava illa fingið fast undir føtur aftur, áðrenn teir byrja at gleða seg til næsta hvítusunnutúr.
- Vinarlagið er ótrúligt umborð, og felagsskapurin er fantastiskur. Flestu okkara síggjast bara nakrar fáar ferðir um árið, umborð á Johannu, á ólavsøku ella til onkran fótbóltsdyst, men hóast hetta tykist tað sum um, at vit eru uppvaksnir saman, greiðir Bárður Simonsen frá, sum 20. mai kom aftur av árliga hvítusunnutúrinum, ið hesaferð gekk til Hebridurnar.
- Vit plaga at halda okkum millum 180 og 220 fjórðingar, alt eftir hvar vit fara, og í ár var tað so Stornoway, høvuðsstaðurin á Hebridunum, sigur Bárður.
Hann skipar fyri túrinum, meðan Hans í Líðini er skipari.
- Hans er ein fantastiskur skipari. Hann er lættur at hava við at gera, og eigur sín stóra lut í, at túrarnir altíð eru so góðir, sigur Bárður.
Aðalstjórar og prestar
At vera skipari á einum túri av hesum slagnum, krevur eisini eitt serligt handalag. Manningin er fjøllbroytt, tí menn koma úr øllum landinum og úr ógvuliga ymsum fakbólkum.
- Her er alt frá stjórum, aðalstjórum, prestum, arkitektum, handverkarum og so framvegis, men umborð eru allir líka. Her er einki, sum eitur snobbarí, tí umborð eru allir manning á Johannu, sigur Bárður.
Allir altíð saman
Farið verður hvørt ár seinnapartin mikudagin fyri hvítusunnu. Hóskvøldið plagar Johanna at verða komin undir land, og fríggjamorgun verður so farið inn.
- Vit gera alt í felag. Fríggjadag plaga vit at finna eina svimjihøll, har vit kunnu vaska okkum, og so ganga vit annars runt í býnum, gera ørindir og taka okkum av løttum. Leygardagin hava vit altíð eina útferð á skránni, og um kvøldið er grillveitsla á dekkinum, har lokal fólk ofta vitja eisini, fortelur Bárður.
Sum tað eisini sæst á myndunum á hesum síðum, so bjóðaði ársins vitjan lokalan tónleik, umframt onkra talu og yrking, sum vórðu gjørdar til høvið.
Sunnumorgun verður kósin so sett móti Føroyum. Meðan siglt verður, ganga menn vakt, vanliga fýra og átta. Á frívaktini eru umstødur at taka sær av løttum og gloyma seg burtur frá arbeiðsuppgávum og gerandisdegnum heima við hús.
Kanska er essensurin í góða felagsskapinum, at talan í stóran mun er um menn sum dagliga stjórna og fyriskipa, og tí sattast so væl við mótsetningin, Johannu, sum tá loyst er, flytur seg við 7-8 míla fer. Í fimm dagar er valdið givið felagsskapinum, tí er uppgávan at fáa sum best burtur úr, ásannandi gomlu orðini, at maður manns gaman.
***
Johanna
So tók at vára, og dreingir raktir av útferðartrá savnast um teg
Kom við okkum suður um hav
- Mamma Johanna
Og aftur á hesum sinni leggur tú kropp til várt ynski
Sovist skal eg royna, at sýta var ikki mín lutur
- Mamma Johanna
Tað fjálgar, at dreingirnir flokkast um meg
Tað var fedrar teirra, eg ól til mans
- Mamma Johanna
Tá var tú systur millum fleiri, snøgg og við fólkaeydnu
Lindið var spakført og burður tín spelkin
- Gentan Johanna
Lívið lærdi teg siðin tann, at skalt tú skunda tær,
Fær so hóliga fram
- Vísa Johanna
Vita skal tú, at hjá dreingjum úr gjálvi, trega og goysan
Er kaipláss í Stornoway ein forloysan
- Ferðug Johanna
Og nú liggur tú her, og fært sjóbúgvar bilsnar at hyggja
Undurfult handverk var slíkar snekkjur at byggja
- Vakra Johanna
Eins og tol títt er stórt, er mangt vási her hildið
Tí er lívgandi, at tú aftur í kvøld leggur kropp til várt gildi
- Blíða Johanna
At 17 dreingir, ymiskir av aldri, starvi og bý funnu saman
Tú ert inngangurin og skilnaðurin í hesum gaman
- Takk takk Johanna
Stornoway 18. Mai 2013 Hans Dávid Dam
